Κάθε χρόνο που έρχομαι στο Ξυλόκαστρο επισκέπτομαι το γραφικό ορεινό χωριό,Ζεμενό,, 8χλμ από την πλατεία του Αγίου Βλάση. Δεν περιμένω οπωσδήποτε τον Αύγουστο τη γιορτή της σουλτανίνας, αλλά όταν μου δίνεται η ευκαιρία κάνω μία βολτίτσα στην ορεινή Κορινθία με στόχο ν’ απολαύσω τη φύση και τη θέα από ψηλά. Θαυμάζω το βαθύ μπλε και γαλάζιο χρώμα του Κορινθιακού Κόλπου και κρατώ αναμνηστικές φωτογραφίες από την περιοχή. Σφίγγεται όμως η καρδιά μου όταν ανεβαίνοντας αριστερά από το δρόμου βλέπω τις καμένες μαύρες πλαγιές των βουνών, αυτές που πριν λίγα χρόνια ήταν καταπράσινες και μας χάριζαν το οξυγόνο και το πολύτιμο νερό. Τώρα; Στεγνώνουν και σε λίγα χρόνια θα συναγωνίζονται το απέναντι βουνό της "Παναγίτσας“, κατάλληλες για κεραίες και ραντάρ.
Μετά τη μεγάλη πυρκαγιά κάποιοι μιλούσαν για αναδάσωση, πιθανώς, σκεφτόντουσαν την...δευτέρα παρουσία…
Το Ζεμενό διατηρεί τη φυσικότητα του και είναι ένα πλούσιο χωριό, αφού παράγει την περίφημη σουλτανίνα, κρασί και λάδι.
Το όνομα ,,Ζεμενό,, έχει περάσει σήμερα και στην Κεντρική Ευρώπη, μέσο του αδελφού δήμου του Ξυλοκάστρου, ,,Φυρτ,,. Έχει γίνει γνωστό στη Φυρτ και τη Νυρεμβέργη Γερμανίας. Αυτό οφείλεται στις διαλέξεις και την προβολή φωτεινών εικόνων από τον γραμματέα του συλλόγου "Φίλοι του Ξυλοκάστρου“ καθηγητή Γκιούντερ Χόφμαν.
Το όνομα ,,Ζεμενό,, έχει περάσει σήμερα και στην Κεντρική Ευρώπη, μέσο του αδελφού δήμου του Ξυλοκάστρου, ,,Φυρτ,,. Έχει γίνει γνωστό στη Φυρτ και τη Νυρεμβέργη Γερμανίας. Αυτό οφείλεται στις διαλέξεις και την προβολή φωτεινών εικόνων από τον γραμματέα του συλλόγου "Φίλοι του Ξυλοκάστρου“ καθηγητή Γκιούντερ Χόφμαν.
Αξίζει μία επίσκεψη σ΄ αυτό το όμορφο χωριό, αλλά και η απόλαυση των εύγευστων μεζέδων με σπιτικό κρασάκι από το βαρέλι στην ταβερνούλα της κας. Γεωργίας. Ο σύλλογος γυναικών Ζεμενού η "Αρετή" επί τη ευκαιρία της γιορτής της "σουλτανίνας" μοιράζει ενδιαφέροντα φυλλάδια που αναφέρονται στην ιστορία και στις ομορφιές του. Ωραία και σωστή η διαφήμιση, πλην όμως υπάρχει και η αρνητική πλευρά. Αυτή είναι ο δρόμος που συνδέει το Ξυλόκαστρο με το Ζεμενό.
Είναι μία πραγματική περιπέτεια να οδηγήσει κανείς, ιδιαίτερα όταν δεν είναι ντόπιος, σε ένα δρόμο με αρκετές κλειστές στροφές χωρίς διαχωριστική γραμμή χωρίς την απαραίτητη δεξιά και αριστερά οροσήμανση. Η στενότητα, ο ελλιπής φωτισμός σε πολλά επικίνδυνα σημεία, η κλίση και η υποχώρηση της ασφάλτου δημιουργούν μεγάλους κινδύνους, ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες. Επισκέπτομαι το χωριό πάντα με το φως της ημέρας και προσπαθώ να επιστρέψω στο Ξυλόκαστρο πάλι με το φως της ημέρας. Ιδιαίτερα για να περάσω, μετά τα Καρυώτικα το γεφυράκι, αυτό που έχει κατασκευαστεί πριν πολλά χρόνια για αγροτικά κάρα και σήμερα το περνάνε τα αγροτικά οχήματα.
Είναι μία πραγματική περιπέτεια να οδηγήσει κανείς, ιδιαίτερα όταν δεν είναι ντόπιος, σε ένα δρόμο με αρκετές κλειστές στροφές χωρίς διαχωριστική γραμμή χωρίς την απαραίτητη δεξιά και αριστερά οροσήμανση. Η στενότητα, ο ελλιπής φωτισμός σε πολλά επικίνδυνα σημεία, η κλίση και η υποχώρηση της ασφάλτου δημιουργούν μεγάλους κινδύνους, ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες. Επισκέπτομαι το χωριό πάντα με το φως της ημέρας και προσπαθώ να επιστρέψω στο Ξυλόκαστρο πάλι με το φως της ημέρας. Ιδιαίτερα για να περάσω, μετά τα Καρυώτικα το γεφυράκι, αυτό που έχει κατασκευαστεί πριν πολλά χρόνια για αγροτικά κάρα και σήμερα το περνάνε τα αγροτικά οχήματα.
Κάνω πρώτα τον σταυρό να μην έρχεται κάποιος άλλος από την απέναντι πλευρά. Τότε υπάρχει κίνδυνος σύρραξης ποιος έχει την προτεραιότητα. Μία πινακίδα ίσως έσωζε την κατάσταση… Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί το υπάρχον "Συμβούλιο του Ζεμενού" δεν έχει φροντίσει τόσα χρόνια να καλυτερέψει αυτά τα λίγα χιλιόμετρα οδικής σύνδεσης; Υπάγεται και αυτό στην αδιαφορία των αρμοδίων ή οι επισκέπτες δεν είναι ευπρόσδεκτοι;
Ορισμένους Ζεμενιώτες που ρώτησα μου απάντησαν, ότι τα μεγάλα κεφάλια φταίνε… Η Νομαρχία, από αυτήν εξαρτάται. Πριν δύο χρόνια μας έδωσαν πολλές υποσχέσεις, πλην όμως κατά την επιστροφή προς την Κόρινθο τις είχαν ήδη ξεχάσει…
Έτσι περιμένουν οι Ζεμενιώτες τα επόμενα δύο χρόνια… Δεν είμαι μόνιμος κάτοικος στη περιοχή, αλλά δέκα χρόνια τώρα δεν διαπίστωσα κάποια ποιοτική αλλαγή, εκτός από λίγα επικίνδυνα πασαλείμματα με χαλίκι σε ορισμένες στροφές. Σίγουρα η κυκλοφορία των οχημάτων προς και από το Ζεμενό έχει διπλασιαστεί. Απορώ, πως τα καταφέρνουν οι Ζεμενιώτες να οδηγούν σ’ αυτή τη μοναδική και ακατάλληλη οδική σύνδεση χωρίς να κάνουν ατύχημα... Θα πρέπει να είναι „αρτίστες“!
Σπύρος Γκάρος
Σπύρος Γκάρος
0 Response to "ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΖΕΜΕΝΟ ΚΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΑ"