Ένας φίλος μου το έστειλε και το αναρτώ όπως είναι.

Με αφορμή την αυτοκτονία του άτυχου συμπολίτη μας, κάτω από το βάρος των χρεών του σε διάφορους τοκογλύφους, όπως λένε οι συγγενείς του, γράφω αυτές τις γραμμές και αν τις κρίνεις κατάλληλες τις δημοσιεύεις στο blog σου.
Αναλογίζομαι πως καταντήσαμε.
Βέβαια ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να είναι λύκος όπως λένε οι Λατίνου "homo homoni lupus ¨ (άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος), χαρίεν όπως λένε οι Έλληνες "ως χαρίεν ο άνθρωπος όταν άνθρωπος εί", Άγγελος ή διάβολος όπως λένε Χριστιανοί.

Η διαχείριση της ελευθερίας αυτής είναι αποκλειστικό προνόμιο του ανθρώπου. Στον απολογισμό αυτής της διαχείρισης προκύπτει και ο χαρακτηρισμός σε μια από τις παραπάνω κατηγορίες.

Στην εποχή μας, που επικρατεί το :
-άρπαξε να φας και κλέψε νάχεις
-να πατάς επί πτωμάτων για να επιτύχεις,
-να διαπλέκεσαι με τους ισχυρούς
για να ικανοποιήσεις τις φιλοδοξίες σου και τα πάθη σου
- να σφυράς αδιάφορα στη δυστυχία του συνανθρώπου σου
-η ηθική να είναι τελευταία ή και ανύπαρκτη στην αξιολογική κλίμακα,

πιστεύω ότι ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος και διάβολος.
πώς μπορεί να χαρακτηριστεί ένας "τοκογλύφος" που αφήνει πίσω του πτώματα, ορφανά, χήρες, πόνο, θλίψη, απόγνωση;
Αυτός δεν "γλύφει" τον τόκο, κατασπαράζει το άμοιρο που έπεσε στα χέρια του και στην απληστία του. Αυτός είναι λύκος φίλε μου.
Αυτά τα κοινωνικά αποβράσματα θέλουν ξεφώνημα για να τα γνωρίζουμε...
Οι απάνθρωποι αυτοί έχουν την αναίδεια να λένε ότι επιτελούν και κοινωνικό έργο ρισκάροντας τα χρήματἀ τους
Το χειρότερο όμως είναι, ότι κάποια στιγμή κάτω από την συνειδησιακή κρίση, κάνουν καμία "φιλανθρωπία" για να φανούν και υπηρέτες του συνόλου. Καλά θα κάνουν οι δωρεολήπτες τέτοιων προσφορών να τις αποποιούνται, ως προϊόντα βρόμικης συναλλαγής και απάνθρωπης εκμετάλλευσης

Μετά από τα παραπάνω προκύπτουν ερωτήματα:
-ποιός θα προστατέψει, τον επαγγελματία που έπεσε εξω?
-Τί κάνει τό κράτος μας και χρηματοπιστωτικό σύστημά μας;
-Γιατί επιτρέπει να ευδοκιμούν αυτά τα παράσσιτα;
-Γιατί οι Τράπεζες είναι και αυτές απάνθρωπες και δεν δινουν μια δεύτερη ευκαιρία στον επαγγελματία που αστόχησε;

Κάνω σαφές, ότι αναφέρομαι σε δανειολήπτες που δανίστηκαν για να φτιάξουν το σπίτι τους ή την επιχείρησή τους και όχι σε εκείνους που δανίστηκαν για να τα παίξουν στο τζογο, στην όποια του μορφή, ή πήγαν ταξείδι το γύρω του κόσμου ή για να ζήσουν πολυτελώς... είναι αξιοι της μοίρας τους, αν και εκεί, και εφ'όσον υπάρχει μεταμέλεια, ο ανθρωπισμός υπερέχει τησ αράς.

Γιά να κλείσω με θετικό τρόπο τον σχολιασμό μου δυό κουβέντες για την
άλλη όχθη όπου υπάρχει:
-ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ όπως τον περιγράφουν οι Αρχαίοι όταν πραγματικά είναι άνθρωπος, που δεν κάνει αυτό που δεν θέλει να του κάνουν. Σ αυτή την πλευρά είναι και
-ο ΆΓΓΕΛΟΣ άνθρωπος που τηρεί τη ρήση του Χριστού Να κάνεις αυτό που θέλεις να κάνουν και οι άλλοι σε σένα
Αυτό είναι το μέτρο που καταξιώνει κάποιον, ως άνθρωπο και δεν τον αφήνει να εκτραπεί σε απάνθρωπες συμπεριφορές.

Υ.Γ.Θα μπορούσε να είναι ακόμη αναλυτικότερο, αγαπητέ φίλε, αλλά σέβομαι το χώρο σου και ό,τι επικρατεί στα blogs, δηλ. μικρά κείμενα.