Συναντήσαμε τον ποιητή στην αυλή του κάτω απο την
μουριά και του κάναμε δύο ερωτήσεις με αφορμή και τα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στο Ξυλόκαστρο αλλά
και για την ενεργοποποιησή του γύρω απο τα σοβαρά προβλήματα της πόλης.
Ο ποιητής είναι σημείο πνευματικής και κοινωνικής αναφοράς για το Ξυλόκαστρο.
Ηγείται της προσπάθειας να διασωθεί το δάσος του πευκιά και είναι πολύ οργισμένος.
Ερ: Ενδιαφέρεσαι για την παραπέρα αναγνώρισή σου στο Ξυλόκαστρο;
Απ: Σαν ποιητής όχι.
Με ενδιαφέρει όμως ένα μήνυμα από την Κόρινθο,
τη Νέα Υόρκη, την Αυστραλία και συμβαίνει να φθάνουν τέτοια μηνύματα.
Χωρίς καμία συναλλαγή, καμία υποταγή κανένα κύκλωμα.
Ερ: Τελευταία φαίνεσαι πολύ ενοχλημένος από κάποια που συμβαίνουν γύρω από το Δήμαρχο και συνεργάτες του. αλήθεια γιατί τόση οργή;
Απ: Δύο είναι οι μεγάλες ενοχλήσεις για μένα.
Είναι σε ότι ιερότερο και σημαντικότερο διαθέτει ετούτος ο τόπος:
Την ιστορία του και τον πευκιά. Με το περίφημο άλμπουμ το πνευματικό κέντρο με πρώτη την κ. Καζάνη ενταφιάζει αξίες και έργα μεγάλα και θαυμαστά αυτού του τόπου.
Από την άλλη ο δήμαρχος με διάφορες προφάσεις εν αμαρτίες συντελεί σε μεγάλες καταστροφές που υφίστανται τα δέντρα του δάσους.
Περισσότερα δεν θέλω να πω αυτή τη στιγμή .