Δικαιολογημένη η θριαμβολογία εκ μέρους της υπεράσπισης του κατηγορούμενου στην υπόθεση της δολοφονίας του Θ. Γιαμπουράνη. Και τούτο διότι κατόρθωσε να αιωρείται στην δικαστική αίθουσα, το ερώτημα, αν το ανευρεθέν γενετικό υλικό, στα αντικείμενα ένδυσης και υπόδησης του νεκρού, ανήκουν στον κατηγορούμενο ή όχι.

Είναι αλήθεια (για να γίνει κατανοητό) πολλά από τα στοιχεία ενός DNA μπορεί να είναι κοινά σε πολλούς ανθρώπους. Μόνον η «πληρότητα» τα ταυτοποιεί. Όπως είναι αλήθεια, η πληρότητα και η αξιοπιστία αυτής της εξέτασης εξαρτάται από τον χρόνο. Μικρό το χρονικό διάστημα της «ανάλυσης» περισσότερο ακριβές και αξιόπιστο. Μεγάλο το χρονικό διάστημα από το συμβάν φυσιολογικό είναι να υπεισέρχεται ο παράγοντας της αλλοίωσης και της «φθοράς». Ένα όμως είναι αδιαμφισβήτητο.
Η ανεύρεση γενετικού υλικού, έστω με τα ελλιπή ‘στοιχεία’ και σε κάθε περίπτωση διαφορετικά από εκείνα του θύματος, πείθουν για ένα και μοναδικό γεγονός. Κατά την ώρα της «αυτοκτονίας»! κάποιοι άλλοι παρευρίσκοντο στον χώρο.
Τρία τινά μπορούν να συμβαίνουν.
1.ή τον κοίταζαν την ώρα που αυτοκτονούσε!!
2.ή τον βοήθησαν λόγω μιας πρωτοφανούς «αλληλεγγύης» να αυτοκτονήσει!!!
3.ή ήταν οι δολοφόνοι!!