Οι μνηστήρες και ο Α. Παπαγγελόπουλος
Στο Κιάτο ο αριθμός των υποψήφιων μνηστήρων συνεχώς διευρύνεται.
Εκτός από τους συνήθεις «υπόπτους» που φαίνεται να διαθέτουν μία αντίστοιχη κοινωνική δυναμική κάποιοι υπεράνω «πάσης υποψίας» μέσα σε ένα μη ξεκαθαρισμένο αυτοδιοικητικό τοπίο, προσπαθούν να «μουρμουρίσουν» τις φιλοδοξίες τους. όταν και όποτε η φωνή τους δυναμώσει, θα ασχοληθούμε και με αυτό το «νέο κύμα» φιλόδοξων αυτοδιοικητικών.

Προς το παρόν τα πράγματα κυλούν ομαλά, τόσο με φανερές αλλά και παρασκηνιακές ενέργειες, που θυμίζουν μία νηνεμία πριν την θαλασσοταραχή.
Κάνοντας μία παρένθεση θα ήθελα να ενημερώσω οι μόνοι που μέχρι τώρα «ασπάσθηκαν τα περί διαφάνειας της διαχείρισης των ΟΤΑ ήσαν οι κ. Ζαχαριάς και κ. Γεώργας! Πάντως έχω την αίσθηση, ότι η μόνιμη απειλή όλων των φιλοδοξούντων, ακούει στο όνομα Α. Παπαγγελόπουλος.
Πολλοί έσπευσαν να το διαγράψουν πρόωρα από τον Αυτοδιοικητικό χάρτη της Σικυώνας, μάλλον έχουν βιασθεί, και με δεδομένο ότι η βιασύνη αποτελεί τον πιο κακό σύμβουλο σε κάθε εξέλιξη, θα πρέπει να αναθεωρήσουν. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ένας πρώην Δήμαρχος, νυν αρχηγός της μειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο και εν ενεργεία Γραμματέας της ΤΕΔΚ Κορινθίας, στερείτε μιας μεγάλης εμπειρίας και γνώσης στα Αυτοδιοικητικά της Σικυώνος αλλά και ολόκληρης της Κορινθίας.
Όπως και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τις προθέσεις του αλλά και τον χρόνο που διέθετε και διαθέτει για τα προβλήματα της περιοχής.
Πολλές φορές η κριτική που του ασκήθηκε από τα «μέσα» και από τα «έξω» θεωρώ ότι ήταν υπερβολική και σκληρή απέναντι σ’ έναν άνθρωπο που μέχρι χθες συμβόλιζε την ανανέωση πολιτικά και ηλικιακά.
Λάθη έγιναν και ίσως το ισοζύγιο των θετικών και αρνητικών ενεργειών και παρεμβάσεων να μην είναι τόσο «λαμπρό», σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορεί κανείς να του καταλογίσει «δόλο» και ανευθυνότητα.

Πολλοί τον χαρακτήρισαν σαν Δήμαρχο «δοτό” σαν Δήμαρχο μιας «τραγικής συγκυρίας» ή σαν ένα Δήμαρχο «μιας χρήσης» αποτέλεσμα μηχανισμών και πολιτικών ισορροπιών στο επίπεδο των Καποδιστριακών Δήμων του Νομού.
Και αν είναι και έτσι, τότε πως εξηγείται το γεγονός, ότι για να γκρεμισθεί από τον θρόνο του ο «βασιλιάς» συσπειρώθηκαν από την άλλη μεριά, τόσες «ετερόκλητες δυνάμεις;
Ο ίδιος διατείνεται ότι διαθέτει μία συμπαγή ομάδα συμβούλων και έναν σίγουρο όγκο ψηφοφόρων!
Αυτά θα δικαιωθούν όμως μέσα από μία πορεία με καταληκτική ημερομηνία τον Οκτώβριο του 2010!
Και επειδή η πορεία, προϋποθέτει χρόνο και ο χρόνος εκτός από «ληθοπλάστης» είναι και «απομυθοποιητής» μήπως θα πρέπει να θέσει σε καινούργιες βάσεις τις αναλύσεις του για τα αίτια της ήττας του 2006;

Πέρα από την δεδομένη «φθορά» και τον «αρνητικό» απολογισμό των πεπραγμένων (εκ μέρους των ψηφοφόρων) μιας τετραετούς θητείας, που είναι κύρια «συστατικά» μικρών ή μεγάλων Δημοκρατικών κοινωνιών, ποιοι θα είχαν άμεσα συμφέρον για την ήττα;
Ποιοι απειλούντο με την ιδέα μιας νίκης, άρα μιας δεύτερης τετραετίας, όταν τα πόδια του Δημάρχου (τότε) θα μετουσιώνονταν από το γυαλί στο ατσάλι;
Προφανώς όχι εκείνοι που τον ανέδειξαν και αγωνίσθηκαν να τον καθιερώσουν!
Αλλά οι μηχανισμοί και τα πρόσωπα που χρόνια παραμονεύουν για την διαδοχή!
Που ίσως να ανήκουν και σο ίδιο στρατόπεδο!!