Στη θέση τους απλώνονταν χιλιάδες στρέμματα πευκοδάσους. Σήμερα αντικρίζει κανείς μόνο μπετόν και σπίτια. Περισσότερα από 184.000 στρέμματα δάσους έχει απωλέσει ο Νομός Αττικής το χρονικό διάστημα 1987-2007 με τη μετατροπή αυτών των εκτάσεων σε άλλους είδους καλύψεις.

Στην πλειονότητά τους οι εν λόγω καλύψεις αφορούν επέκταση του οικιστικού ιστού, με 5.000 στρέμματα δάσους να έχουν οικοδομηθεί τα τελευταία έτη στο Λεκανοπέδιο και την επέκταση των οικισμών σε περιοχές χαμηλής βλάστησης να ξεπερνά τα 70.000 στρέμματα...
Χάθηκαν 184.000 στρέμματα σε 20 χρόνια

Η πραγματικότητα διαγράφεται ακόμη πιο ζοφερή, καθώς στον υπολογισμό αυτό δεν περιλαμβάνονται οι εκτάσεις που έγιναν στάχτη κατά τις πρόσφατες πυρκαγιές στη Βορειοανατολική Αττική. Μάλιστα το 1/3 αυτών των αποτεφρωμένων εκτάσεων, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν θα μπορέσει πλέον ποτέ να αποκατασταθεί με φυσικό τρόπο και εάν δεν υπάρξει η κατάλληλη παρέμβαση θα ακολουθήσει με τη σειρά του την αλλαγή κάλυψης που χαρακτήρισε τις δασικές εκτάσεις την τελευταία εικοσαετία.

Αυτά τα σοβαρά στοιχεία φέρνει στο φως έρευνα που εκπόνησε το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με την περιβαλλοντική οργάνωση WWF, αναδεικνύοντας πως δεν απειλούν μόνο οι πυρκαγιές τον δασικό πλούτο της χώρας: οι οικιστικές πιέσεις, ιδιαίτερα στην περιοχή της Αττικής, είναι εντονότατες.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι αλλαγές στην κάλυψη τη χρονική περίοδο 1987-2007 αφορούν σε μεγάλο βαθμό την επέκταση του οικιστικού ιστού, ο οποίος είτε αναπτύσσεται απευθείας εις βάρος των δασών, είτε τα επηρεάζει δευτερευόντως με την οικοδόμηση περιοχών χαμηλής βλάστησης, όπως καμένες περιοχές ή θαμνοτόπια.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι συντάκτες της μελέτης επισημαίνουν ότι ο αριθμός των 184.187 στρεμμάτων που αναφέρονται ενδέχεται να υποεκτιμά την πραγματική κατάσταση αστικοποίησης, καθώς η μέθοδος της δορυφορικής απεικόνισης που αξιοποιήθηκε δεν καταγράφει με ακρίβεια τα κτίσματα που βρίσκονται σε περιοχές με πολύ πυκνή βλάστηση.