Το Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την υπ΄αριθμ. 3175/2009 απόφασή του, ερμηνεύοντας το άρθρο 24 του Συντάγματος και τη σχετική νομοθεσία (Ν. 3325/2005, 2742/1999 και 1650/1986), έκρινε ότι «η εγκατάσταση βιομηχανικής, ή βιοτεχνικής, επιχειρήσεως είναι επιτρεπτή μόνο σε ειδικώς εκ των προτέρων καθορισμένες περιοχές και όχι σε όσες περιοχές απλώς και μόνο δεν απαγορεύεται ρητά η συγκεκριμένη χρήση».
Η εγκατάσταση βιομηχανικής, ή βιοτεχνικής, επιχειρήσεως, συνεχίζει το ΣτΕ, «που από τη φύση της επάγεται οχλήσεις και για τις οικιστικές περιοχές και για το περιβάλλον, είναι επιτρεπτή ενόψει των ορισμών των άρθρων 24 και 106 του Συντάγματος, μόνο σε περιοχές που εκ των προτέρων και με βάση νόμιμα κριτήρια έχουν καθοριστεί ως περιοχές προοριζόμενες για την ανάπτυξη της δραστηριότητας αυτής».
Πάντως, σε κάθε περίπτωση, αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, «δεν είναι νόμιμη η εγκατάσταση βιομηχανίας, ή βιοτεχνίας, σε περιοχή που δεν έχει αναγνωριστεί με διοικητική πράξη (σσ: απόφαση υπουργού, νομάρχη, κ.λπ.) ως κατάλληλη για την ανάπτυξη βιομηχανικής, ή βιοτεχνικής, δραστηριότητας». Από τον κανόνα αυτό -σημειώνεται στην απόφαση του ΣτΕ- εξαιρούνται παραγωγικές δραστηριότητες χαμηλής όχλησης, εφόσον «η συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι σχετική με τις παραδοσιακές καλλιέργειες της περιοχής ή την αναπτυσσόμενη σε αυτήν κτηνοτροφία ή δασοπονία».
Ειδικότερα, το ΣτΕ το απασχόλησε περίπτωση λειτουργίας ελαιοτριβείου στη θέση Βλυχός ή Λιοντάρι του δήμου Αμαρυνθίων Ευβοίας. Κάτοικοι, που έχουν σπίτια σε απόσταση 40 μέτρων από το ελαιοτριβείο, προσέφυγαν στον ΣτΕ ζητώντας να παύση ή λειτουργία της μονάδας.
Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έκρινε ότι βιομηχανικές, ή βιοτεχνικές, μονάδες χαμηλής όχλησης, όπως είναι τα ελαιοτριβεία με δυναμικότητα επεξεργασίας ελαιοκάρπου μικρότερη των 50 τόνων ημερησίως, «επιτρέπεται να εγκαθίστανται και εντός ζώνης των 700 μέτρων, που εκτίνεται γύρω από πόλεις και οικισμούς με πληθυσμό από 2001 έως και 10.000 κατοίκους».
Επομένως, επιτρέπεται η εγκατάσταση και λειτουργία ελαιοτριβείου σε περιοχή καλυπτόμενη από ελαιώνες χαμηλής όχλησης, χωρίς να έχει προηγηθεί οποιοσδήποτε χωροταξικός σχεδιασμός.
Η εγκατάσταση βιομηχανικής, ή βιοτεχνικής, επιχειρήσεως, συνεχίζει το ΣτΕ, «που από τη φύση της επάγεται οχλήσεις και για τις οικιστικές περιοχές και για το περιβάλλον, είναι επιτρεπτή ενόψει των ορισμών των άρθρων 24 και 106 του Συντάγματος, μόνο σε περιοχές που εκ των προτέρων και με βάση νόμιμα κριτήρια έχουν καθοριστεί ως περιοχές προοριζόμενες για την ανάπτυξη της δραστηριότητας αυτής».
Πάντως, σε κάθε περίπτωση, αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, «δεν είναι νόμιμη η εγκατάσταση βιομηχανίας, ή βιοτεχνίας, σε περιοχή που δεν έχει αναγνωριστεί με διοικητική πράξη (σσ: απόφαση υπουργού, νομάρχη, κ.λπ.) ως κατάλληλη για την ανάπτυξη βιομηχανικής, ή βιοτεχνικής, δραστηριότητας». Από τον κανόνα αυτό -σημειώνεται στην απόφαση του ΣτΕ- εξαιρούνται παραγωγικές δραστηριότητες χαμηλής όχλησης, εφόσον «η συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι σχετική με τις παραδοσιακές καλλιέργειες της περιοχής ή την αναπτυσσόμενη σε αυτήν κτηνοτροφία ή δασοπονία».
Ειδικότερα, το ΣτΕ το απασχόλησε περίπτωση λειτουργίας ελαιοτριβείου στη θέση Βλυχός ή Λιοντάρι του δήμου Αμαρυνθίων Ευβοίας. Κάτοικοι, που έχουν σπίτια σε απόσταση 40 μέτρων από το ελαιοτριβείο, προσέφυγαν στον ΣτΕ ζητώντας να παύση ή λειτουργία της μονάδας.
Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έκρινε ότι βιομηχανικές, ή βιοτεχνικές, μονάδες χαμηλής όχλησης, όπως είναι τα ελαιοτριβεία με δυναμικότητα επεξεργασίας ελαιοκάρπου μικρότερη των 50 τόνων ημερησίως, «επιτρέπεται να εγκαθίστανται και εντός ζώνης των 700 μέτρων, που εκτίνεται γύρω από πόλεις και οικισμούς με πληθυσμό από 2001 έως και 10.000 κατοίκους».
Επομένως, επιτρέπεται η εγκατάσταση και λειτουργία ελαιοτριβείου σε περιοχή καλυπτόμενη από ελαιώνες χαμηλής όχλησης, χωρίς να έχει προηγηθεί οποιοσδήποτε χωροταξικός σχεδιασμός.
0 Response to "ΣτΕ: Πού επιτρέπεται η εγκατάσταση βιομηχανιών και βιοτεχνιών"