Το παρελθόν του υπήρξε πολυτάραχο όσο και ένδοξο. Τώρα το κτήριο του Εθνικού Θεάτρου, που εγκαινιάστηκε το 1901, επιστρέφει ανανεωμένο και με νέα ενισχυμένη αποστολή, στην καρδιά της Αθήνας, με ένα ευφρόσυνο και παλλόμενο μήνυμα, όχι μόνο για το θέατρο, αλλά συνολικά για τις τέχνες της Ελλάδας. Το επισκεφθήκαμε και σας μεταφέρουμε τις πρώτες εικόνες.

Eνα επιφώνημα που έρχεται να εκφράσει το πρώτο ξάφνιασμα: κάπως έτσι αρχίζει να γράφεται εξαρχής η σχέση του επισκέπτη με το περίφημο κτήριο του Εθνικού Θεάτρου στην Αγίου Κωνσταντίνου, που από την Τετάρτη παραδόθηκε εν πλήρη λειτουργία στο κοινό του, έπειτα από 8,5 χρόνια σιγής αλλά και αγωνίας για την αποπεράτωση των εργασιών που θα εγγυόταν την επαναλειτουργία του. Και ναι, η Αθήνα -η χώρα- έχει και πάλι μια μεγάλη κεντρική σκηνή, ικανή και άξια και θαυμαστή.
Επίθετα που κατ' αρχήν περιγράφουν άριστα το κτήριο αυτό καθαυτό, τη μοναδική δημιουργία του Τσίλερ στη νέα της μορφή, καθώς ακουμπά και απορροφά (δεν «κουμπώνει απλά») στο κτήριο της Νέας Σκηνής. Ετσι, η εκφραστικότητα, το μέγεθος, ο μαξιμαλισμός και η φόρμα του 1900 συνυπάρχουν μοναδικά με ένα σχεδόν βιομηχανικό μινιμαλισμό που χαρακτηρίζει τη νέα σκηνή.