Αυτά που έζησα εκείνο το απόγευμα , ήταν πρωτόγνωρα για μένα. Στην Παναγιά την Γιάτρισσα, προσπάθησα με το φακό μου να πιάσω μια ..ΑΝΤΙΘΕΣΗ που δημιουργήθηκε χωρίς να το καταλάβω μπροστά στα μάτια ενός επαγγελματία φωτογράφου που ζει πολλές τέτοιες σκηνές , μια και αυτή είναι η δουλειά του.
Από την μια πλευρά της εκκλησίας βρισκόταν η οικογένεια που θα βάφτιζε το παιδί της και σε άλλο σημείο της εκκλησίας , υπήρχαν συγκεντρωμένοι άνθρωποι οι οποίοι όπως ήταν προφανές, δεν είχαν καμμία σχέση με το μυστήριο.
Μη μπορώντας να αντέξω στον πειρασμό , ρώτησα τι θέλουν αυτοί στον ναό και μου απάντησαν ότι είναι το τέλος του μήνα και οι αναξιοπαθούντες πιστοί περιμένουν από το φιλόπτωχο ταμείο του ναού την βοήθεια.!!....
Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση όμως είναι ότι ενώ αυτοί οι συνάνθρωποί μας είχαν πραγματικά ανάγκη , άλλωστε γι΄αυτό βρίσκονταν εκεί ,κανένας τους δεν πλησίασε τον μπουφέ της βάπτισης που προορίζονταν για τους καλεσμένους.
Το μεγαλείο ψυχής και η αξιοπρέπεια του πραγματικά φτωχού , τους κράτησε μακριά από εκεί. Ήταν μια τρομερή εικόνα , που εμένα τον επαγγελματία φωτογράφο , με εντυπωσίασε και με ώθησε να κάνω αυτό το ρεπορτάζ και από φωτορεπόρτερ να γίνω δημοσιογράφος. Δυστυχώς στην σκληρή σημερινή εποχή μας που η οικονομική κρίση μαστίζει την κοινωνία υπάρχουν συνάνθρωποί μας που συντηρούνται από την βοήθεια και μόνο της εκκλησίας και οι παρεξηγημένοι ρασοφόροι , βρίσκονται ευτυχώς δίπλα τους και προσπαθούν να ζεστάνουν την ψυχή τους.
Και όπως γράφει ο σοφός Ευάγγελος Παπανούτσος "..... δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς ελπίδα ".
Και ευτυχώς στη σημερινή εποχή ΜΟΝΟ η εκκλησία μας την δίνει!
ΒΑΣΙΛΗΣ ΨΩΜΑΣ