Αγαπητέ κύριε,
Σε ευχαριστώ που ξεκαθάρισες οτι δεν έχω ΚΑΜΙΑ σχέση με το blog "dimotika.sxolia" του δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας.
Σε τιμά αυτό.
Οπως πολύ καλά γνωρίζεις γιατί παρακολουθείς την επικαιρότητα προσπαθώ όσο το δυνατον η παρεμβασή μου στο Λουτράκι να είναι δικριτική. Και οι λόγοι δεν είναι οτι φοβάμαι κανέναν αλλά δε θέλω να ταυτιστεί είτε το Diogenis αλλά πολύ περισσότερο η "Σφήκα" με ονόματα-γεγονότα και θλιβερές ιστορίες...
Ακόμα-ακόμα η διακριτική μου αυτή στάση ήταν και μία προσωπική μου εσωτερική ανάγκη να αποτοξινωθώ απο την καθημερινότητα των δημοτικών πραγμάτων και να δώ με πιο καθαρό μάτι το μέλλον.
Παρ' όλα αυτα και παρά το γεγονός οτι δε είμαι 2 χρόνια τώρα "μάχιμος" στα αυτοδιοικητικά φαίνεται οτι ακόμα και το ονομά μου αρκεί για να τρομάξει...όσους έχουν λερωμένη την φωλιά τους...
Απο το καλοκαίρι μου είχαν "φορτώσει" το μπλόγκ αλλά δεν με πείραζε..
Εχω ακούσει τόσα άδικα και ένα ακόμα δεν ήταν τόσο σημαντικό...
Διαπίστωσα όμως ότι τις τελευταίες μέρες έντεχνα προσπάθησαν να με ταυτίσουν με το μπλόγκ σου.
Αυτό αδικούσε και μένα και σένα. Αδικούσε και τους χιλιάδες επισκέπτες σου.
Θεωρώ την διευκρίνηση σου λεβέντικη πράξη και χωρίς να σε ξέρω σου δηλώνω οτι σε τιμώ....
Θέλω δε να δηλώσω ότι στην ζωή υπάρχουν πολλές χαρές για να ζήσεις και δεν είναι μόνο το δημαρχιλίκι...

Αρον άρον καλείται να μαζέψει τις εκπαιδευτικές εκκρεμότητες ο Αρης Σπηλιωτόπουλος, προκειμένου να οδηγήσει... αναίμακτα την κυβέρνηση στη ρότα των εκλογών. Ετσι όπως διαμορφώνονται οι πολιτικές εξελίξεις, μεγάλο «βάρος» των κυβερνητικών κινήσεων πέφτει στο υπουργείο Παιδείας, με σχεδιασμούς που οδηγούν:
1.Στην κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων.
2.Στην έναρξη ενός διττού διαλόγου για αναμορφωμένο λύκειο και εισαγωγικές.
3.Στην υιοθέτηση συστήματος ελεύθερης πρόσβασης σε ΑΕΙ - ΤΕΙ.
4.Στο «πάγωμα» της ενσωμάτωσης της οδηγίας 36/05, που αφορά την αναγνώριση των πτυχίων των κολεγίων.

Κ. Μανιάτης, πρόεδρος ΟΛΜΕ
Ο σχεδιασμός της εκπαιδευτικής πολιτικής θα γνωστοποιηθεί από τον ίδιο τον πρωθυπουργό στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για την Παιδεία, που έχει προγραμματιστεί να γίνει την ερχόμενη Παρασκευή 23 Ιανουαρίου στη Βουλή, όπου και δεν αποκλείεται να κατατεθεί και η σχετική κυβερνητική πρόταση για το σύστημα που θα αντικαταστήσει τις πανελλαδικές εξετάσεις.
Οι αλλαγές επισπεύδονται και, σύμφωνα με πληροφορίες του «Εθνους της Κυριακής», ο διάλογος θα έχει περιορισμένο, τρίμηνο ή εξάμηνο, ορίζοντα. Τον συνολικό σχεδιασμό για τον καινούργιο τρόπο πρόσβασης στα πανεπιστήμια θα αναλάβει ειδική επιτροπή, η οποία θα συνεργαστεί στενά με την επιτροπή αναμόρφωσης του ωρολογίου προγράμματος του λυκείου, που ήδη λειτουργεί υπό την εποπτεία του Μπαμπινιώτη.
Το φθινόπωροΣτόχος για την κυβέρνηση και αφού φυσικά επισήμως δεν τίθεται από μέρους της θέμα εκλογών, είναι το σχετικό νομοσχέδιο να ψηφιστεί από τη Βουλή το φθινόπωρο του 2009, για να τεθεί σε εφαρμογή από το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012. Θεωρούν ότι η κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων για τα ΑΕΙ -ΤΕΙ, θα είναι ένα καλό χαρτί στην πορεία προς τις εκλογές, διότι με αυτό επιχειρείται γενναίο άνοιγμα στη νεολαία.
Σχεδιάζεται να υπάρξει «έτος προετοιμασίας» για τους υποψηφίους των ΑΕΙ και ΤΕΙ, είτε μετά το λύκειο, είτε μέσα στα πανεπιστήμια. Η επιτυχής παρακολούθησή του θα σημαίνει την ελεύθερη εισαγωγή στη σχολή της πρώτης επιλογής τού κάθε υποψηφίου.
Στο προπαρασκευαστικό έτος καταλήγει και η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να επαναφέρει την πρόταση του Γ. Παπανδρέου για το «ακαδημαϊκό απολυτήριο».
Ο διάλογος θα ξεκινήσει... πανηγυρικά, πιθανότατα στις 23 Ιανουαρίου, από μηδενική βάση, όπως δήλωσε ο υπ. Παιδείας κ. Αρης Σπηλιωτόπουλος. Θα διεξαχθεί σε δύο φάσεις. Το πρώτο κομμάτι του θα αναλωθεί στην εξεύρεση του «νέου τύπου λυκείου» και το δεύτερο στον τρόπο εισαγωγής σε ΑΕΙ - ΤΕΙ.

πηγη: ΕΘΝΟΣ

Οι οικονομικές κρίσεις που συνοδεύουν την εξέλιξη του σύγχρονου καπιταλιστικού συστήματος, απεικονίζουν τα λάθη των βασικών του πρωταγωνιστών αλλά και δείχνουν τις αναγκαίες διορθώσεις που πρέπει να συντελεσθούν για να επανέλθει το οικονομικό σύστημα σε τροχιά ανάκαμψης και κατάκτησης νέων υψηλοτέρων επιπέδων ευημερίας.
Η αρετή αυτή του καπιταλισμού να στηρίζεται στην ανεμπόδιστη και ελεύθερη λειτουργία των αγορών, του δίνει την ευκαιρία να επιβιώνει στις πιο αντίξοες συνθήκες αλλά και να τιμωρεί ανελέητα όλους αυτούς που παρασιτικά θέλουν να καρπωθούν οφέλη που δεν τους αναλογούν αλλά και όλους τους υπόλοιπους και ιδιαίτερα τους κρατικούς και εταιρικούς μανδαρίνους που τον διαστρεβλώνουν αλλά και ασχημονούν παίζοντας με τις πιο αυστηρές αρχές του.
Στον καπιταλισμό δεν... υπάρχει καμία παραβίαση των παραγωγικών του κανόνων που να μένει ατιμώρητη από την άτεγκτη λειτουργία των αγορών. Οι αγορές δεν ξεγελιούνται ούτε από κυβερνήσεις ολκής όπως των ΗΠΑ, ούτε από εταιρικά μεγαθήρια όπως η AIG και η Citigroup.
Στον καπιταλισμό όταν ο Βασιλιάς είναι γυμνός, οι αγορές το φωνάζουν δυνατά και τον καθιστούν μικρό, νάνο και ασήμαντο.
Η κρίση του καπιταλισμού είναι η δύναμη του! Η απόλυτη τελειότητα του μηχανισμού του να ξεχωρίζει αυτόματα και καθημερινά την ήρα από το σιτάρι και να αποτυπώνει μέσα από το σύστημα διαμόρφωσης των τιμών, τις μεταβολές στις προτιμήσεις μας με την αντιστοιχία των προσπαθειών μας, σε μία διαρκή και συνεχή διαδικασία συντονισμού και κατεύθυνσης των παραγωγικών πόρων, στην πιο αποδοτική τους χρήση για το σύνολο της ανθρωπότητας.Δεν είναι μία θεωρητική υπερβολή αλλά η αδήριτη πραγματικότητα.
Όσο αδύνατη είναι η πολιτική και το κράτος να διορθώσουν τα κακώς κείμενα τόσο δυνατές είναι οι αγορές να το πραγματοποιήσουν.
Ο Madoff ελέγχτηκε για την ακεραιότητα του τουλάχιστον δεκαέξι φορές από τις αρχές αλλά οι αγορές τον συνέτριψαν.
Οι «μεγάλοι οικονομολόγοι» μιλούσαν για νέο στασιμοπληθωρισμό την άνοιξη του 2008 αλλά οι αγορές έδειξαν την ακατάσχετη υπερβολή στις τιμές του πετρελαίου και των τροφίμων και τις οδήγησαν στο πάτο, αποτρέποντας μια νέα ενεργειακή κρίση αλλά και μια απάνθρωπη παγκόσμια διατροφική ανέχεια.
Οι αγορές μαρτύρησαν τους χρεοκοπημένους μεγάλους επιχειρηματικούς οργανισμούς που συμπιέζουν αλλά και στραγγαλίζουν τις υγιείς επιχειρήσεις. Αν αφήσουμε τις αγορές ελεύθερες μόνο τότε θα επιτρέψουμε στον καπιταλισμό να δείξει την απεριόριστη δύναμη του να καινοτομεί και να μετατρέπει την κρίση σε μακροχρόνια υγιή και σταθερή οικονομική άνθηση!Ζούμε εντός μιας δεινής παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η οποία δεν γνωρίζουμε όχι μόνον πότε θα τελειώσει αλλά και που θα μας εκβάλλει.
Ο πάταγος της κρίσης καθιστά αδύνατη τη συνεννόηση μας και την αντίληψη της κατάστασης μας.
Η ευρέως διαδεδομένη άποψη που παίρνει το χαρακτήρα δυνατού μονομανούς ήχου για να υπερνικήσει τον εκκωφαντικό θόρυβο του καταρράκτη στον οποίο έχει βυθισθεί η παγκόσμια οικονομία, είναι η επεκτατική πολιτική του κράτους τόσο δημοσιονομικά όσο και νομισματικά. Όμως το μέγεθος της κρίσης και τα χαρακτηριστικά της δεν ταιριάζουν σε μία τέτοια οικονομική αρχιτεκτονική για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της.
Απεναντίας μπορεί να την εμβαθύνει και να την επιμηκύνει με απρόβλεπτες δυσμενέστατες συνέπειες για την ευημερία των λαών.
Όπως έδειξε ο αυστριακός οικονομολόγος Ludwig von Mises στο κολοσσιαίο έργο του, “Theory of Money and Credit”, που προέβλεψε την κρίση του ’30, κάθε νομισματική επέκταση οδηγεί σε μία σύντομη οικονομική άνοδο που στηρίζεται στη ψευδαίσθηση πλούτου.
Αμέσως μετά ακολουθεί μία νέα και χειρότερη κατάρρευση. Με τον ίδιο τρόπο ο Milton Friedman, ο θεμελιωτής της σύγχρονης νομισματικής θεωρίας, μας υπογραμμίζει στο βιβλίο του με την Anna Schwartz, “A Monetary History of the USA, 1867-1960”, τον πολύ λεπτό και προσεκτικό τρόπο με τον οποίο πρέπει να χρησιμοποιούμε τον νομισματικό επιταχυντή διότι η ψευδαίσθηση χρήματος είναι η επικινδυνότερη νάρκη στα θεμέλια του οικονομικού συστήματος.Από την άλλη πλευρά χειρότερα είναι τα προβλήματα που τίθενται με την επεκτατική δημοσιονομική πολιτική. Ο Κεϋνσιανός πολλαπλασιαστής και οι ελλειμματικοί προϋπολογισμοί που χρησιμοποιήθηκαν ευρέως από τον Ρούζβελτ, κράτησαν στο βυθό της οικονομικής ύφεσης την Αμερικάνικη οικονομία για μία ολόκληρη δεκαετία. Έξοχη είναι η ανάλυση του L.V. Chandler στο “America’s Greatest Depression, 1929-1941”, η διεισδυτική κριτική του M. Olson στο “Rise and Decline of Nations”, η καταλυτική εξήγηση του M. Rothbard στο “America’s Great Depression” αλλά και η φανταστική φετινή δουλειά (2008) της Amity Shlaes στο “The Forgotten Man: A New History of the Great Depression”.
Δεν έφθανε όμως αυτό αλλά εξ αιτίας της μεταπολεμικής επιμονής των πολιτικών να παριστάνουν τους μηχανικούς της οικονομίας με κεϋνσιανές πολιτικές, οδήγησαν την παγκόσμια οικονομία από την μεταπολεμική ανάκαμψη κατ’ αρχήν στον έρποντα πληθωρισμό της δεκαετίας του ’60 και τελικά στον στασιμοπληθωρισμό της δεκαετίας του ’70. Φθάσαμε στην απελπιστική κατάσταση να εξαντλούμαστε στην οικονομική επιστήμη για την μελέτη της καμπύλης Philips, τη στιγμή που δεν υπήρχε, αφού για δέκα χρόνια παρατηρούσαμε υψηλή ανεργία και πληθωρισμό μαζί.Αυτή ήταν η τραγωδία των κεϋνσιανών πολιτικών και των ακόμη τραγικότερων συνεπειών τους για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας.
Αυτό το αποτυχημένο κεϋνσιανό παράδειγμα, θέλουν πολλοί να επαναλάβουμε σήμερα για να απολέσουμε οριστικά το επίπεδο ευημερίας που κατακτήσαμε παγκόσμια από την υιοθέτηση φιλελεύθερων πολιτικών, αρχής γενομένης την δεκαετία του ’80 μέχρι σήμερα, εναλλακτικά και με διάφορες αποχρώσεις από όλες τις κυβερνήσεις των σημαινόντων δυτικών κρατών.
Παρ’ όλα αυτά φαίνεται πλέον το πιο πιθανόν ότι σε πείσμα της αλήθειας αλλά και της γνώσης που κατέχουμε, κάτι τέτοιο θα επιχειρηθεί. Τότε όμως δεν θα πρέπει να απορούμε για τα αλλοπρόσαλλα οικονομικά αποτελέσματα που θα συναντούμε μπροστά μας. Οι αρχές θα διαψεύδονται από την πραγματικότητα, θα αναθεωρούν και κάθε νέα τους πολιτική επιβολή στην οικονομία απλά θα ανατρέπει την καθεαυτή και ενδογενή δύναμη των αγορών να ανακάμψουν.

Του Πάνου Ευαγγελόπουλου
Διδάκτορα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών
panos@evangelopoulos.gr

Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΑΛΙΟΣ;":
Κύριε Λάμπρου χαίρε,πολύ διδακτική η ιστορίας σας, αλλά η ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ -αν και πολυσυλλεκτική- έχει τέτοιες αρχές που ΔΕΝ χωράνε Γκιώνηδες..., όπως αντίστοιχα και Τζαναβάρες που χωρέσανε στο καθαρόαιμο ΠΑΣΟΚΙΚΟ συνδυασμό του κ. Πνευματικού!!!
Η Κίνηση ΔΕΝ παζαρεύεται και δεν παζαρεύει με κανένα κόμμα, ούτε με τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, που μιλάς για εισοδισμό -στην ηλικία μας περνάνε αυτά κ. Λάμπρου;- γιατί αντλεί τη δύναμή της από τις πιο υγειείς δυνάμεις της κοινωνίας και έτσι θα πορευτεί...
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗ

Ο/Η Traveler άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ...":

Κ. Λάμπρου,
Λόγω του νεαρού της ηλικίας, δεν γνωρίζω τα τεκταινόμενα στο παρελθόν και την ιστορία που περιγράφετε. Είναι όμως ενδεχομένως χρήσιμη για οποιαδήποτε κίνηση/πρωτοβουλία που ξεκινάει πραγματικά ως μετακομματική, ώστε να αποφύγει τυχόν λάθη που θα την οδηγήσουν να χάσει αυτήν της την ανεξαρτησία.
Επίσης, να σχολιάσω κάτι:Η
Κίνηση δεν είναι ΤΟΥ Μπάμπη όπως αναφέρετε!
Ούτε είναι ιδιοκτησία κανενός!
Συμμετέχουν σε αυτήν μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων, που με οριζόντιες διαδικασίες, όρισαν επικεφαλή τον Μπάμπη Κασίμη.
Ας αλλάζουμε σιγά σιγά νοοτροπία σε σχέση με τις παλαιού τύπου δομές ιεραρχίας και να συνειδητοποιήσουμε ότι πλέον σιγά σιγά δημιουργούνται ολοένα και περισσότεροι φορείς/οργανώσεις/πρωτοβουλίες που δεν έχουν "αρχηγό" και "πρόεδρο", αλλά βασίζονται σε οριζόντια οργάνωση όπου με συμμετοχικές διαδικασίες συνδιαμορφώσουν προτάσεις για τα προβλήματα που τους απασχολούν και συναποφασίζουν για τη δράση τους.
Με εκτίμηση,Σ.