Συντάκτης: Μανώλης Γαβαθιώτης

*** ΤΟ μεγάλο δημοσιογραφικό βραβείο Πούλιτζερ κέρδισαν οι «Λος Αντζελες Τάϊμς», στην κατηγορία «δημόσιες υπηρεσίες», για την αποκάλυψη της διαφθοράς δημοτικών αξιωματούχων στην πόλη Μπέλ της Καλιφόρνιας * ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, επρόκειτο για πολιτικούς πού «έκοβαν» για τους εαυτούς τους μισθούς μεγαλύτερους των εκατό χιλιάδων δολλαρίων * ΧΑΡΗ στην δημοσιογραφική δουλειά, μάλιστα, είχαν γίνει και συλλήψεις.

*** ΑΥΤΗ είναι η είδηση και βεβαίως, χαλάλι το βραβείο Πούλιτζερ, στους άξιους δημοσιογράφους του Λος Αντζελες Τάϊμ * ΑΠΟ κεί κι’ έπειτα, βεβαίως, όσον αφορά τα δικά μας, ποτέ δεν πρόκειται να ζήσουμε στη χώρα μας τέτοια δημοσιογραφική επιτυχία * ΟΧΙ δηλαδή ότι δεν έχουμε δημοσιογράφους με τέτοια κουράγια και ικανότητες * ΕΧΟΥΜΕ και … παραέχουμε !

*** ΑΠΟ την άλλη, όμως, έχουμε και … νόμους, δεόντως Tυποκτόνους, πού έχουν γίνει ακριβώς για να εμποδίζουν την δημοσιογραφική έρευνα και τις αποκαλύψεις εναντίον της διαφθοράς * ΟΥΤΕ να διανοηθώ μπορώ, έτσι και ξεκινούσε στην Ελλάδα μία τέτοια υπόθεση, πόσες … αγωγές θα είχαν αρπάξει οι δημοσιογράφοι * ΤΟΣΕΣ, όσες ακριβώς θα έπρεπε για να καμφθούν και να σταματήσουν

*** «ΜΟΥ έθιξε την τιμή και την υπόληψή μου», είναι η συνήθης φράση με την οποία τα αποκαλυπτόμενα λαμόγια προστρέχουν στα δικαστήρια, για να εξαναγκάσουν τον δημοσιογράφο να πάρει το στόχαστρο από πάνω τους * ΚΑΙ βέβαια, το δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξετάζει την κάθε αγωγή, η οποία μπορεί να τραβήξει και σε χρόνο και σε κόστος οικονομικό * ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό είναι το ευαίσθητο, το τρωτό σημείο για τον δημοσιογράφο πού κατά κανόνα δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώνει συνεχώς νομικές υπηρεσίες, παράβολα κ.λ.π.

*** ΤΟΝ ξέρουν λοιπόν τον δρόμο και την μέθοδο τα λαμόγια * ΜΟΛΙΣ καταλάβουν ότι κάτι έχει ψυλλιαστεί ο δημοσιογράφος για τις δραστηριότητές τους, του κάνουν αμέσως αγωγή * ΑΠΟ κεί και πέρα, περιμένουν το πότε θα εξαντληθεί οικονομικά, μεθοδεύοντας αναβολές και καθυστερήσεις
* ΤΟ έχουν μάθει το μάθημά τους καλά και αυτός είναι ο λόγος, φίλοι μου, πού στην Ελλάδα είναι περισσότερο από δύσκολο, σχεδόν αδύνατο, οι δημοσιογράφοι να κάνουν τη δουλειά τους με την ίδια άνεση και ευχέρεια όπως σε χώρες όπου υπάρχει πράγματι δημοκρατία και ελευθερία του Τύπου

*** ΦΥΣΙΚΑ, ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι πρέπει να υπάρχει τόση ελευθερία στον Τύπο πού να ομοιάζει με ασυδοσία
* ΟΥΤΕ και είναι θεμιτό, αν κάποιος θεωρεί τον εαυτό του θιγόμενο να μην μπορεί να αμυνθεί, απευθυνόμενος στα δικαστήρια * ΕΔΩ ακριβώς όμως, υπάρχει παθογένεια στο νομικό σύστημα πού έχει παγιωθεί από το 1992 ( αν θυμάμαι καλά ) και έπειτα, με τον Τυποκτόνο νόμο
* ΚΑΙ πριν απ’ αυτόν, ο καθένας θιγόμενος από δημοσιεύματα είχε την δυνατότητα να προσφεύγει στα δικαστήρια, μηνύοντας τον δημοσιογράφο ή την εφημερίδα πού ( κατά τη γνώμη του ) τον έθιξε.

*** ΑΥΤΟ το σύστημα απονομής Δικαιοσύνης σε κάποιους δεν φάνηκε αρκετό, για να επιτευχθεί ο όσο το δυνατόν μεγαλύτερος έλεγχος στον Τύπο * ΚΑΙ ακριβώς για να προστατευτεί, όχι ο απλός πολίτης, αλλά η συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, ( πολιτικοί, επιχειρηματίες, πρόσωπα πού απασχολούσαν παντοιοτρόπως – και κυρίως αρνητικά - την κοινή γνώμη ) πού αισθανόταν αφόρητο τον δημοσιογραφικό έλεγχο και την πιθανή δημοσιοποίηση αυτών πού δεν ήθελαν να αποκαλυφθούν * ΕΤΣΙ, θεσπίστηκε η λεγόμενη «βιομηχανία των αγωγών» * ΟΠΟΥ η προσφυγή στη δικαιοσύνη, το θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα όλων, μεταμορφώθηκε σε μέσον πίεσης, μέσον κάλυψης της κάθε άνομης δραστηριότητας.

*** ΜΕ τον Τυποκτόνο νόμο, ο δημοσιογράφος δεν αισθανόταν, πλέον, τον κίνδυνο να φυλακιστεί, να πληρώσει με την προσωπική του ελευθερία το όποιο δημοσιογραφικό του ολίσθημα * ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ότι ΑΝ γράψει κάτι, πού ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΑ να θίγει κάποιον, δικαίως ή αδίκως, θα κινδυνέψει να χάσει το σπίτι του, την περιουσία του, ό,τι έχει και δεν έχει * ΚΑΤΑ προέκταση, ότι κινδυνεύει πλέον μαζί μ’ αυτόν και η οικογένειά του, το μέλλον των παιδιών του, τα πάντα.

*** ΠΩΣ λοιπόν είναι δυνατόν κάτω από αυτές τις συνθήκες και τους κινδύνους πού καραδοκούν πίσω από κάθε δημοσίευμα, να τολμήσει ο δημοσιογράφος, να ρισκάρει, να προχωρήσει σε αποκαλύψεις σκανδάλων, όπως αυτές πού αποφέρουν μεγάλες δημοσιογραφικές διακρίσεις, αλλά και συντελούν στην εξυγίανση της κοινωνίας ; * ΑΝΕΦΙΚΤΟ, πλέον κάτι τέτοιο και δεν πρέπει να τρέφουμε ψευδαισθήσεις, ούτε και να περιμένουμε πολλά από την δημοσιογραφία μας
* ΕΙΚΟΝΑ μας είναι και μας μοιάζει ***

http://www.parapolitika.gr