Ένας μικρός πνεύμονας πρασίνου στο κέντρο της πόλης, πανέμορφος και υπερυψωμένος όσον αφορά την επιφάνεια της θάλασσας, παραμένει εκεί θυμίζοντας παλιές καλές εποχές με τα πεύκα του , τα παγκάκια του, την παιδική του χαρά και τις χιλιάδες αναμνήσεις.

Γύρω, γύρω ορθώθηκε πολυκατοικίες, τσιμέντο και μπετόν, μα παραμένει μια από τις μοναδικές ανάσες και χώρος αναψυχής για την γειτονιά. Δίπλα ακριβώς το 4ο Δημοτικό Σχολείο που γεμίζει από παιδικές φωνές κατά την διάρκεια της σχολικής χρονιάς και δίνει άλλο χρώμα στην περιοχή!
Αυτά όμως συμβαίνουν υπό το φώς του ήλιου! Γιατί όταν πέφτει το σκοτάδι, το μικρό αλσύλλιο μεταμορφώνεται!
Μεταμορφώνεται σε άντρο ναρκομανών, χώρο «παιδικών» σεξουαλικών παιγνιδιών και υπαίθριας στέγης για άστεγους!!
Μέχρι «κουτιά» από παλιές τηλεοράσεις χρησιμοποιούνται για στέγαστρα.
Ο φωτισμός όχι μόνον ανεπαρκής, αλλά ανύπαρκτος και όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, το απόλυτο σκοτάδι μετά τα μεσάνυχτα, είναι ο καλύτερος φίλος και σύμμαχος κάθε παρανομίας.

Οι περίοικοι αντιδρούν, μαζεύουν υπογραφές διαμαρτύρονται για όσα συμβαίνουν αργά την νύχτα .
Η Δημοτική Αρχή αδιαφορεί πιθανόν γιατί το κόστος του φωτισμού είναι τόσο μεγάλο, το Α.Τ. Κιάτου δεν πρέπει να το έχει συμπεριλάβει στους σχεδιασμούς του, τα ψηλά χόρτα δείχνουν το μέλλον και η ζωή συνεχίζεται!
Πιθανόν με κάποιο «βιασμό» ή με κάποιον νεκρό από υπερβολική δόση κάποιας ναρκωτικής ουσίας, ή από το ενδεχόμενο μιας πυρκαγιάς!

Η αδιαφορία και η εγκατάλειψη πάντα θα έχει ως ανταμοιβή τον θρήνο!
Θρήνο για το καμένο πράσινο, θρήνο για μια χαμένη ζωή, θρήνο για την κακοποίηση κάποιου ανήλικου. Η απόλυτη κατάντια!
Να σκέπτεσαι ότι μια βροχή ή μια λάμπα θα μας σώσει!!