Μία από τις αρμοδιότητες του Καλλικράτη θα είναι και αυτή της ευθύνης των σημερινών σχολείων.
Η εικόνα που παρουσιάζουν τα σχολεία του νέου Δήμου, εκτός λίγων εξαιρέσεων, είναι σχολεία χωρίς τις απαιτούμενες υποδομές, χωρίς τα αναγκαία κονδύλια για βελτιώσεις και κάποιες σπασμωδικές προσπάθειες επί Καποδίστρια δεν ήταν αρκετές για να ανυψώσουν το φιλικό εκείνο περιβάλλον προς τους μαθητές και τους δασκάλους.
Σε ποιο ακριβώς περιβάλλον ζουν, εργάζονται οι δάσκαλοι και μαθαίνουν γράμματα τα παιδιά μας;
Σ’ ένα περιβάλλον, άχαρο, παραμελημένο και μια γραφειοκρατία που αναστέλλει κάθε προσδοκία και προσπάθεια για βελτίωση και αναβάθμιση.
Ακόμα και ένα «σπασμένο τζάμι» πρέπει να περάσει από επιτροπές και συμβούλια επί συμβουλίων για να τοποθετηθεί.
Μέχρι και η απειλή κατά ζωής μαθητών και δασκάλων του 4ου Δημοτικού Σχολείου, παρά τις αυτοψίες και τις εγκρίσεις μέχρι τώρα φαντάζει αξεπέραστο εμπόδιο, όσον αφορά στο κόψιμο των επικίνδυνα κεκλιμένων δέντρων.
Οι γονείς αγωνιούν, οι δάσκαλοι με όλα τα οικονομικά προβλήματα που τους οδηγούν στην αναζήτηση δεύτερης δουλειάς, προσπαθούν να ισορροπήσουν πάνω σ’ ένα τεντωμένο σχοινί!
Είναι αλήθεια ότι κτιριακές εγκαταστάσεις, καθαρές και φρεσκοβαμμένες, με ζεστές αίθουσες τις κρύες μέρες, με το κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό δημιουργούν συνθήκες οπωσδήποτε καλύτερες για μάθηση.