ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13 ΣΤΟ ΚΙΑΤΟ
΄Aρθρο του πρ. Βουλευτή κ. Τάσου Χωρέμη
<< Στις αρχές Αυγούστου 2008, ο Γ. Γ της Περιφέρειας Πελοποννήσου, ως έχων την αρμοδιότητα και εφαρμόζοντας τη σχετική νομοθεσία, ακύρωσε τη διορθωμένη πράξη εφαρμογής των περιοχών του Κιάτου που υπάγονται στις διατάξεις του Άρθρου 13 του Ν.1337/83. Αφορά 600 ιδιοκτήτες
Εικοσιένα (21) χρόνια μετά την εκκίνηση της πολεοδομικής μελέτης, το όλο πλέγμα: Δήμος, Μελετητικό γραφείο, Νομαρχία, Πολεοδομικό γραφείο Κορίνθου, φαντάζει οριστικά αδύναμο να εφαρμόσει το συγκεκριμένο άρθρο και να οδηγήσει ουσιαστικά στην ανάπλαση την πόλη του Κιάτου
Ενθυμούμαι, ως Δημοτικός Σύμβουλος το 1986, την οραματική προσέγγιση της τότε Δημοτικής Αρχής και τις ευγενείς προθέσεις όλων μας:
- Η διάνοιξη δρόμων, η απόδοση κοινοχρήστων χώρων, η απόδοση γης μέσω του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου σε προσιτές τιμές, το πράσινο, η λειτουργικότητα αυτής της πόλης, η προετοιμασία για μια νέα εποχή ανάπτυξης και προόδου…
Όπως επίσης ενθυμούμαι την εδραιωμένη πεποίθηση των περισσοτέρων, ότι η πράξη εφαρμογής αυτής της πολεοδομικής μελέτης θα ήταν υπόθεση δύο, το πολύ …τριών ετών!
Ομολογώ ότι υπήρξα κι εγώ ένας εκ των ενθέρμων υποστηρικτών της εφαρμογής του αρθ.13, παρά την επίγνωση του διπλού πλήγματος που θα επήρχετο και στην δική μου ιδιοκτησία, δηλαδή της σοβαρής μείωσης της έκτασης και του μειωμένου συντελεστή δόμησής της. Το κοινό όφελος και τότε ως εγερτήριος ιδέα, καθόριζε όπως και σήμερα καθορίζει, πιστεύω τον τρόπο σκέψης και δράσης μου…
Ο Ν.1337/83 είναι συνδεδεμένος με έναν άνθρωπο, που είτε το θέλουμε είτε όχι, έγραψε ιστορία. Το όνομά του είναι Αντώνης Τρίτσης. Όνομα που αυτομάτως παραπέμπει στο όραμα κάθε σκεπτόμενου Έλληνα νομίζω, για μια σύγχρονη, ισχυρή κοινωνικά δίκαιη πατρίδα…
Όπως όμως συμβαίνει πολλές φορές στη ζωή, αστάθμητοι παράγοντες και κυρίως ο χρόνος, λειτουργούν ακυρωτικά και για τις πλέον φιλόδοξες και ευγενείς συλλήψεις…
Η τροχοπέδη της γραφειοκρατίας. Η εν γένει ανασταλτική λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης. Ο συγκεντρωτισμός του Αθηναϊκού κράτους. Η πολυνομία. Η ελλιπής στελέχωση. Η ανυπαρξία πολεοδομικών γραφείων στους Δήμους. Η πολυεπίπεδη εμπλοκή και ασυνεννοησία των θεσμών: Δήμος – Πολεοδομία – Νομαρχία - Περιφέρεια - ΥΠΕΧΩΔΕ…
Ως ένα βαθμό όλα αυτά επιτρέπουν και στον δικό μας δήμο, την δικαιολόγηση του μόνιμου αδιεξόδου του αρθ.13.
Ως ένα βαθμό…και γιατί και εδώ, η διαφορετική μεταχείριση, οι παρατυπίες, οι καθυστερήσεις και κυρίως η πελατειακή προσέγγιση, δηλαδή οι φρούδες ελπίδες, έδωσαν και πήραν!
Για να βρεθούμε σήμερα μετά από ένα πολύ μεγάλο χρονικό κύκλο, στην ακύρωση της πολεοδ. Μελέτης του αρθ. 13 από την ίδια την Διοίκηση! Για να αναγκασθούμε και πάλι να επανέλθουμε στην αφετηρία της διαδικασίας, με νέα ανάρτηση, νέες ενστάσεις, νέες εντάσεις, νέες απειλές και ποιος ξέρει τι άλλες εμπλοκές! Εξαρχής και εκ του μηδενός!
Θέτω δύο ερωτήματα:
1ο Υπάρχει κάποιος – έστω ένας – εκπρόσωπος των εμπλεκομένων θεσμών και φορέων, να βεβαιώσει χρονικά τη λύτρωση, των δημοτών και την απελευθέρωση της λειτουργικότητας της πόλης;
Εγγυάται ο Δήμαρχος, ο Νομάρχης, η Διεύθυνση του Πολεοδομικού Γραφείου Κορίνθου, το Μελετητικό Γραφείο, την – έστω και στο απώτερο μέλλον – εφαρμογή της πολεοδομικής μελέτης, την απελευθέρωση των οικοδομικών αδειών και την αποδέσμευση των ιδιοκτησιών ; Εγγυάται κανείς;
Εγγυάται κανείς εξ΄ αυτών ότι η εκ νέου εκκίνηση της διαδικασίας θα οδηγήσει κάπου και θα πάψει επί τέλους η ατέρμονη δέσμευση ιδιοκτησιών; Εγγυάται κανείς έστω και μετά από <<δεκαετίες>>;
Εν τέλει, τι είδους προσφορά στην ανάπτυξή μας είναι αυτή, όταν επιμένουμε σε ατελέσφορες διαδικασίες, ξοδεύουμε χρήματα των δημοτών και ουδείς εγγυάται το τέλος;
2ο Ωφελείται κανείς από την ατέρμονη συνέχιση αυτής της διαδικασίας, που ποτέ δεν τελειώνει; Αν εξαιρέσει κανείς αυτούς που προσφέρουν φρούδες ελπίδες και εκδούλευση κενή περιεχομένου, συναλλασσόμενοι για το πολιτικό τους μέλλον, αφού ποτέ δεν εφαρμόζεται η πολεοδ. Μελέτη(!), ουδείς άλλος δεν ωφελείται!
Η διάκριση σε ωφελημένους και ζημιωμένους στο αρθ.13 του Κιάτου είναι μια σκόπιμη και τεχνητή διάκριση. Μια διάκριση εξαπάτησης, γιατί η αδυναμία εφαρμογής του άρθ.13 στο διηνεκές, προκαλεί ζημία και ατέρμονη ομηρία για όλους ανεξαιρέτως. !
Ζημία έχουν:
- Οι ιδιοκτήτες που έχουν δεσμευμένες περιουσίες. Οι οικοδομικές άδειες έχουν ανασταλεί.
- Οι μελετητές που είναι απλήρωτοι και πέρα από τα λάθη σε μια πράγματι αντιφατική διαδικασία, έχουν μετατραπεί σε εξιλαστήρια θύματα του αδιεξόδου.
- Οι μηχανικοί που δεν εκδίδουν άδειες και οι εργολάβοι.
- Οι εργαζόμενοι στην οικοδομή που χωρίς δουλειά πολλαπλασιάζουν την ανεργία της πόλης.
- Τα μεσιτικά γραφεία.
- Η λειτουργικότητα της πόλης.
- Οι δημότες που προσβλέπουν σε διανοίξεις δρόμων. ( Επισήμανση:Το μη ενταγμένο τμήμα του σχεδίου πόλης, έχει και αυτό πλήθος αδιάνοικτων δρόμων. Άραγε πότε θα τελειώσει το άρθρο 13 για να ανοίξουμε κι΄ αυτούς;)
Άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή τον αντίλογο: « αν είχαμε δεδομένη πολιτική βούληση, το αρθ.13, θα είχε τελειώσει»
Όσο και αν έχει βάση πολιτικά, αυτή η άποψη δεν είναι ορθή. Ανάπλαση και ανασυγκρότηση δεν είναι μόνο πολιτική κατεύθυνση. Είναι κυρίως θέμα αυστηρής εφαρμογής των νόμων του Ελληνικού κράτους! Αυτό και μόνο αυτό, εξασφαλίζει την προστασία τους και την εφαρμογή τους!
Δεν είναι καθόλου τυχαίο πιστεύω, ότι ένα χρόνο μετά την έγκριση της πολεοδομικής μελέτης του Κιάτου το 1996, ο νόμος 2508/97- με κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ και Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ τον κ. Λαλιώτη- αναθεώρησε εκ βάθρων το αρθ.13 του Ν.1337/83…
Το δίλημμα προκύπτει πλέον αμείλικτο για τους ιθύνοντες:
- Ή θα υπάρξει επίσημη χρονική εγγύηση για την απρόσκοπτη και απόλυτα διασφαλισμένη από κάθε τυχόν προσφυγή, τάχιστη εφαρμογή του αρθ.13
- Ή θα πρέπει ο Δήμος Σικυωνίων να επιλέξει άλλη στρατηγική και πάλι με γνώμονα την ταχύτητα, την αυστηρή τήρηση της νομοθεσίας και τη λύτρωση του Κιάτου.
Γιατί έχουν ελπίζω αντιληφθεί ότι άλλη ιστορική ανευθυνότητα δεν θα τους επιτραπεί
Για να λύσεις ένα πρόβλημα, πρέπει πρώτα να το κατανοήσεις. Η επίγνωση του προβλήματος, είναι βασική προϋπόθεση για την επίλυσή του.
- Υπάρχει λοιπόν θέληση απ΄ αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις να «δούν» το πρόβλημα;
- Υπάρχει θέληση να ξεφύγουν από την πεπατημένη μιάς διαδικασίας αδιέξοδης, αναποτελεσματικής, άκρως διαχωριστικής και καθόλου τιμητικής για τα δημόσια πράγματα της περιοχής μας;
Πιστεύω ότι υπάρχει! Και οι πρωτοβουλίες μου θα είναι σ΄ αυτήν την κατεύθυνση.>>
ΤΑΣΟΣ ΧΩΡΕΜΗΣ
΄Aρθρο του πρ. Βουλευτή κ. Τάσου Χωρέμη
<< Στις αρχές Αυγούστου 2008, ο Γ. Γ της Περιφέρειας Πελοποννήσου, ως έχων την αρμοδιότητα και εφαρμόζοντας τη σχετική νομοθεσία, ακύρωσε τη διορθωμένη πράξη εφαρμογής των περιοχών του Κιάτου που υπάγονται στις διατάξεις του Άρθρου 13 του Ν.1337/83. Αφορά 600 ιδιοκτήτες
Εικοσιένα (21) χρόνια μετά την εκκίνηση της πολεοδομικής μελέτης, το όλο πλέγμα: Δήμος, Μελετητικό γραφείο, Νομαρχία, Πολεοδομικό γραφείο Κορίνθου, φαντάζει οριστικά αδύναμο να εφαρμόσει το συγκεκριμένο άρθρο και να οδηγήσει ουσιαστικά στην ανάπλαση την πόλη του Κιάτου
Ενθυμούμαι, ως Δημοτικός Σύμβουλος το 1986, την οραματική προσέγγιση της τότε Δημοτικής Αρχής και τις ευγενείς προθέσεις όλων μας:
- Η διάνοιξη δρόμων, η απόδοση κοινοχρήστων χώρων, η απόδοση γης μέσω του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου σε προσιτές τιμές, το πράσινο, η λειτουργικότητα αυτής της πόλης, η προετοιμασία για μια νέα εποχή ανάπτυξης και προόδου…
Όπως επίσης ενθυμούμαι την εδραιωμένη πεποίθηση των περισσοτέρων, ότι η πράξη εφαρμογής αυτής της πολεοδομικής μελέτης θα ήταν υπόθεση δύο, το πολύ …τριών ετών!
Ομολογώ ότι υπήρξα κι εγώ ένας εκ των ενθέρμων υποστηρικτών της εφαρμογής του αρθ.13, παρά την επίγνωση του διπλού πλήγματος που θα επήρχετο και στην δική μου ιδιοκτησία, δηλαδή της σοβαρής μείωσης της έκτασης και του μειωμένου συντελεστή δόμησής της. Το κοινό όφελος και τότε ως εγερτήριος ιδέα, καθόριζε όπως και σήμερα καθορίζει, πιστεύω τον τρόπο σκέψης και δράσης μου…
Ο Ν.1337/83 είναι συνδεδεμένος με έναν άνθρωπο, που είτε το θέλουμε είτε όχι, έγραψε ιστορία. Το όνομά του είναι Αντώνης Τρίτσης. Όνομα που αυτομάτως παραπέμπει στο όραμα κάθε σκεπτόμενου Έλληνα νομίζω, για μια σύγχρονη, ισχυρή κοινωνικά δίκαιη πατρίδα…
Όπως όμως συμβαίνει πολλές φορές στη ζωή, αστάθμητοι παράγοντες και κυρίως ο χρόνος, λειτουργούν ακυρωτικά και για τις πλέον φιλόδοξες και ευγενείς συλλήψεις…
Η τροχοπέδη της γραφειοκρατίας. Η εν γένει ανασταλτική λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης. Ο συγκεντρωτισμός του Αθηναϊκού κράτους. Η πολυνομία. Η ελλιπής στελέχωση. Η ανυπαρξία πολεοδομικών γραφείων στους Δήμους. Η πολυεπίπεδη εμπλοκή και ασυνεννοησία των θεσμών: Δήμος – Πολεοδομία – Νομαρχία - Περιφέρεια - ΥΠΕΧΩΔΕ…
Ως ένα βαθμό όλα αυτά επιτρέπουν και στον δικό μας δήμο, την δικαιολόγηση του μόνιμου αδιεξόδου του αρθ.13.
Ως ένα βαθμό…και γιατί και εδώ, η διαφορετική μεταχείριση, οι παρατυπίες, οι καθυστερήσεις και κυρίως η πελατειακή προσέγγιση, δηλαδή οι φρούδες ελπίδες, έδωσαν και πήραν!
Για να βρεθούμε σήμερα μετά από ένα πολύ μεγάλο χρονικό κύκλο, στην ακύρωση της πολεοδ. Μελέτης του αρθ. 13 από την ίδια την Διοίκηση! Για να αναγκασθούμε και πάλι να επανέλθουμε στην αφετηρία της διαδικασίας, με νέα ανάρτηση, νέες ενστάσεις, νέες εντάσεις, νέες απειλές και ποιος ξέρει τι άλλες εμπλοκές! Εξαρχής και εκ του μηδενός!
Θέτω δύο ερωτήματα:
1ο Υπάρχει κάποιος – έστω ένας – εκπρόσωπος των εμπλεκομένων θεσμών και φορέων, να βεβαιώσει χρονικά τη λύτρωση, των δημοτών και την απελευθέρωση της λειτουργικότητας της πόλης;
Εγγυάται ο Δήμαρχος, ο Νομάρχης, η Διεύθυνση του Πολεοδομικού Γραφείου Κορίνθου, το Μελετητικό Γραφείο, την – έστω και στο απώτερο μέλλον – εφαρμογή της πολεοδομικής μελέτης, την απελευθέρωση των οικοδομικών αδειών και την αποδέσμευση των ιδιοκτησιών ; Εγγυάται κανείς;
Εγγυάται κανείς εξ΄ αυτών ότι η εκ νέου εκκίνηση της διαδικασίας θα οδηγήσει κάπου και θα πάψει επί τέλους η ατέρμονη δέσμευση ιδιοκτησιών; Εγγυάται κανείς έστω και μετά από <<δεκαετίες>>;
Εν τέλει, τι είδους προσφορά στην ανάπτυξή μας είναι αυτή, όταν επιμένουμε σε ατελέσφορες διαδικασίες, ξοδεύουμε χρήματα των δημοτών και ουδείς εγγυάται το τέλος;
2ο Ωφελείται κανείς από την ατέρμονη συνέχιση αυτής της διαδικασίας, που ποτέ δεν τελειώνει; Αν εξαιρέσει κανείς αυτούς που προσφέρουν φρούδες ελπίδες και εκδούλευση κενή περιεχομένου, συναλλασσόμενοι για το πολιτικό τους μέλλον, αφού ποτέ δεν εφαρμόζεται η πολεοδ. Μελέτη(!), ουδείς άλλος δεν ωφελείται!
Η διάκριση σε ωφελημένους και ζημιωμένους στο αρθ.13 του Κιάτου είναι μια σκόπιμη και τεχνητή διάκριση. Μια διάκριση εξαπάτησης, γιατί η αδυναμία εφαρμογής του άρθ.13 στο διηνεκές, προκαλεί ζημία και ατέρμονη ομηρία για όλους ανεξαιρέτως. !
Ζημία έχουν:
- Οι ιδιοκτήτες που έχουν δεσμευμένες περιουσίες. Οι οικοδομικές άδειες έχουν ανασταλεί.
- Οι μελετητές που είναι απλήρωτοι και πέρα από τα λάθη σε μια πράγματι αντιφατική διαδικασία, έχουν μετατραπεί σε εξιλαστήρια θύματα του αδιεξόδου.
- Οι μηχανικοί που δεν εκδίδουν άδειες και οι εργολάβοι.
- Οι εργαζόμενοι στην οικοδομή που χωρίς δουλειά πολλαπλασιάζουν την ανεργία της πόλης.
- Τα μεσιτικά γραφεία.
- Η λειτουργικότητα της πόλης.
- Οι δημότες που προσβλέπουν σε διανοίξεις δρόμων. ( Επισήμανση:Το μη ενταγμένο τμήμα του σχεδίου πόλης, έχει και αυτό πλήθος αδιάνοικτων δρόμων. Άραγε πότε θα τελειώσει το άρθρο 13 για να ανοίξουμε κι΄ αυτούς;)
Άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή τον αντίλογο: « αν είχαμε δεδομένη πολιτική βούληση, το αρθ.13, θα είχε τελειώσει»
Όσο και αν έχει βάση πολιτικά, αυτή η άποψη δεν είναι ορθή. Ανάπλαση και ανασυγκρότηση δεν είναι μόνο πολιτική κατεύθυνση. Είναι κυρίως θέμα αυστηρής εφαρμογής των νόμων του Ελληνικού κράτους! Αυτό και μόνο αυτό, εξασφαλίζει την προστασία τους και την εφαρμογή τους!
Δεν είναι καθόλου τυχαίο πιστεύω, ότι ένα χρόνο μετά την έγκριση της πολεοδομικής μελέτης του Κιάτου το 1996, ο νόμος 2508/97- με κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ και Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ τον κ. Λαλιώτη- αναθεώρησε εκ βάθρων το αρθ.13 του Ν.1337/83…
Το δίλημμα προκύπτει πλέον αμείλικτο για τους ιθύνοντες:
- Ή θα υπάρξει επίσημη χρονική εγγύηση για την απρόσκοπτη και απόλυτα διασφαλισμένη από κάθε τυχόν προσφυγή, τάχιστη εφαρμογή του αρθ.13
- Ή θα πρέπει ο Δήμος Σικυωνίων να επιλέξει άλλη στρατηγική και πάλι με γνώμονα την ταχύτητα, την αυστηρή τήρηση της νομοθεσίας και τη λύτρωση του Κιάτου.
Γιατί έχουν ελπίζω αντιληφθεί ότι άλλη ιστορική ανευθυνότητα δεν θα τους επιτραπεί
Για να λύσεις ένα πρόβλημα, πρέπει πρώτα να το κατανοήσεις. Η επίγνωση του προβλήματος, είναι βασική προϋπόθεση για την επίλυσή του.
- Υπάρχει λοιπόν θέληση απ΄ αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις να «δούν» το πρόβλημα;
- Υπάρχει θέληση να ξεφύγουν από την πεπατημένη μιάς διαδικασίας αδιέξοδης, αναποτελεσματικής, άκρως διαχωριστικής και καθόλου τιμητικής για τα δημόσια πράγματα της περιοχής μας;
Πιστεύω ότι υπάρχει! Και οι πρωτοβουλίες μου θα είναι σ΄ αυτήν την κατεύθυνση.>>
ΤΑΣΟΣ ΧΩΡΕΜΗΣ
0 Response to "ΟΜΗΡΙΑ ΣΤΟ ΔΙΗΝΕΚΕΣ"