Όλοι οι κούκοι οι συναφείς
Χτυποκαρδιάζανε νωρίς
Αχ! να πάρουν τη χαρτούρα
Μπας τους φύγει η καψούρα
Κόσμος πολύς εκοίταγε
Από το θεωρείο
Μα μήτε κανείς δε λόγαγε
πως ήταν το κουρείο
Το καμπανάκι εχτύπησε
Γοργά, γεμάτο χάρη
Και το τζιράκι ελάλησε
Ν΄ αρχίσει το παζάρι
"Γερά στις θέσεις σας παιδιά
Να μπούνε κέρδη στην ποδιά
Κι όταν η τσέπη ανασάνει
Πάει η φτώχεια, θ΄ αποθάνει"
Γιατί οι κομπίνες λιγοστές
Τις πιο παλιές τις εποχές
Κι όποιοι τότες ήταν φταίχτες
Ποιος τους έκραξε τους κλέφτες;
Ποιος νοιαζόταν για το τότες!!!
"Δες εδώ, μεγάαααλες πόρτες
Δες τα κέρδη τα πολλά
Τα λεφτά με την ουρά"
Λεφτά πολλά θε να ΄ρθουνε
Απ΄ τη μεγάλη ζώνη
"Μα εσείς θα σφίξετε μαθές
Εκειό το βρακοζώνι"
Κανείς δεν εκατάλαβε
Τούτες εδώ τις πάρλες,
Γιατί χείλια πολλά κι επίσημα
Μας άνοιξαν τις λαμπερές τις σάλες
Ώσπου μια μέρα ξαφνικά
Ήρθε γερή κακοκαιριά
Και μια βροντή από ψηλά
Πέφτει στη γη ξαπλωταριά
Δύο δηλώσεις δυνατές
Ήτανε και αρκετές
Για να ρίξουν τ' αεροπλάνο
Που στεκόταν εκεί απάνω
Πόδια, κραυγές, τσακίσματα
Απ' τα ψηλά πεσίματα
"Δικά σας τα φταιξίματα"
Μας ρίξαν τ' αμαρτήματα
Δεν μας φτάναν τόσες τρύπες
Πλάκωσαν κι οι ιδιοκτήτες
Να σου τώρα οι εταιρείες
Κουνιστόκωλες κυρίες
Απ' την αρχή επόνεσε
Κι αυτή κι εμείς μαζί της
Μα είπαν πως θά βρουν γιατριά
Να γιάνει το κορμί της
Κι εκεί που περιμέναμε
Ανάσταση να γίνει
Μας ήρθε πόρισμα βαρύ
Ομοιάζον με τη δίνη
Πού τα πήγαν τα λεφτά;
Είχαν άραγε φτερά;
"Μην το ψάχνεις γενικώς
Τα εμάσησαν κοινώς
"Έτσι είπεν ο σοφός
"Είναι τώρα πια αργά
Τι τα θέλουμε αυτά;
Θέλουν μέτρα και σταθμά
Να πετύχουμε ξανά"
Δεν μπορώ άλλο το γραφτό
Εκουράστηκα, γι αυτό
Σταματάω, το λοιπόν
Μα δηλώνω εδώ παρών
Στις παρούσες εξελίξεις
Που θα γίνουνε εκπλήξεις
Θα ΄μαι εδώ μες στο παχνί
Να τραβήξω το αφτί.
Τέρμα στίχους και γραφτό
Φίλοι μου σας χαιρετώ
Χτυποκαρδιάζανε νωρίς
Αχ! να πάρουν τη χαρτούρα
Μπας τους φύγει η καψούρα
Κόσμος πολύς εκοίταγε
Από το θεωρείο
Μα μήτε κανείς δε λόγαγε
πως ήταν το κουρείο
Το καμπανάκι εχτύπησε
Γοργά, γεμάτο χάρη
Και το τζιράκι ελάλησε
Ν΄ αρχίσει το παζάρι
"Γερά στις θέσεις σας παιδιά
Να μπούνε κέρδη στην ποδιά
Κι όταν η τσέπη ανασάνει
Πάει η φτώχεια, θ΄ αποθάνει"
Γιατί οι κομπίνες λιγοστές
Τις πιο παλιές τις εποχές
Κι όποιοι τότες ήταν φταίχτες
Ποιος τους έκραξε τους κλέφτες;
Ποιος νοιαζόταν για το τότες!!!
"Δες εδώ, μεγάαααλες πόρτες
Δες τα κέρδη τα πολλά
Τα λεφτά με την ουρά"
Λεφτά πολλά θε να ΄ρθουνε
Απ΄ τη μεγάλη ζώνη
"Μα εσείς θα σφίξετε μαθές
Εκειό το βρακοζώνι"
Κανείς δεν εκατάλαβε
Τούτες εδώ τις πάρλες,
Γιατί χείλια πολλά κι επίσημα
Μας άνοιξαν τις λαμπερές τις σάλες
Ώσπου μια μέρα ξαφνικά
Ήρθε γερή κακοκαιριά
Και μια βροντή από ψηλά
Πέφτει στη γη ξαπλωταριά
Δύο δηλώσεις δυνατές
Ήτανε και αρκετές
Για να ρίξουν τ' αεροπλάνο
Που στεκόταν εκεί απάνω
Πόδια, κραυγές, τσακίσματα
Απ' τα ψηλά πεσίματα
"Δικά σας τα φταιξίματα"
Μας ρίξαν τ' αμαρτήματα
Δεν μας φτάναν τόσες τρύπες
Πλάκωσαν κι οι ιδιοκτήτες
Να σου τώρα οι εταιρείες
Κουνιστόκωλες κυρίες
Απ' την αρχή επόνεσε
Κι αυτή κι εμείς μαζί της
Μα είπαν πως θά βρουν γιατριά
Να γιάνει το κορμί της
Κι εκεί που περιμέναμε
Ανάσταση να γίνει
Μας ήρθε πόρισμα βαρύ
Ομοιάζον με τη δίνη
Πού τα πήγαν τα λεφτά;
Είχαν άραγε φτερά;
"Μην το ψάχνεις γενικώς
Τα εμάσησαν κοινώς
"Έτσι είπεν ο σοφός
"Είναι τώρα πια αργά
Τι τα θέλουμε αυτά;
Θέλουν μέτρα και σταθμά
Να πετύχουμε ξανά"
Δεν μπορώ άλλο το γραφτό
Εκουράστηκα, γι αυτό
Σταματάω, το λοιπόν
Μα δηλώνω εδώ παρών
Στις παρούσες εξελίξεις
Που θα γίνουνε εκπλήξεις
Θα ΄μαι εδώ μες στο παχνί
Να τραβήξω το αφτί.
Τέρμα στίχους και γραφτό
Φίλοι μου σας χαιρετώ
0 Response to "ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ...ΛΕΣΧΗΣ"