Πράσινη ανάπτυξη και οικολογίαΠιστεύει κανείς ότι η πολυδιαφημιζόμενη πράσινη ανάπτυξη είναι πανάκεια σε ένα ήδη καπιταλιστικά παγκοσμιοποιημένο σύστημα. Είναι η οικολογία κάτι τι, το ξεκομμένο από την πολιτική και αφορά μόνον καθαρό αέρα, νερό και έδαφος;
Μήπως απαιτούνται δομικές αλλαγές στο σύστημα από τον τρόπο παραγωγής μέχρι την κατανάλωση, πολιτικές που προϋποθέτουν σύγκρουση και ρήξεις με τους έχοντες και κατέχοντες;
Είναι αυτοί που προβάλλουν το χαρτί της οικολογίας, άμοιροι ευθυνών για τις πολιτικές γεωπολιτικές και οικονομικές εξελίξεις του πλανήτης;
Ή μήπως η σύγχρονη οικολογική έκφραση είναι μία νέα μορφή του νεοφιλελευθερισμού που σκοπό έχει, αφ’ ενός μεν να απενοχοποιήσει το βάρβαρο παρελθόν του και αφ’ ετέρου να θέσει τα θεμέλια μιας νέας ανάπτυξης με οικολογικές μπίζνες και υπερκέρδη για το ιδιωτικό κεφάλαιο;
Είναι δηλ. μια καινούργια εκδοχή του καπιταλισμού που χωρίς να ενοχλείται το οικονομικό κοινωνικό και παραγωγικό οικοδόμημα, αποσκοπεί από άλλους δρόμους να διαιωνίσει τον αποτυχημένο και σε κρίση νεοφιλελευθερισμό;
Η πρόσφατη ιστορία των πρασίνων, στην Ευρώπη έχουν να επιδείξουν, ότι αποτελούν το οξυγόνο, στον νοσούντα από άσθμα νεοφιλελευθερισμό και στην ασφυκτιούσα σοσιαλδημοκρατία!
Σήμερα συγκυβερνούν με την «Δεξιά» στην Τσεχία και Ιρλανδία, κάνοντας πράξη αυτό που αφήνουν ως ενδεχόμενο οι εγχώριοι Οικολόγοι –Πράσινοι.
Παλιότερα, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκαρ Φίσερ, διάσημος Ευρωπαίος πράσινος, «συμμετείχε – μαζί με την τότε κυβερνούσα κεντροαριστερά στην Ευρώπη, στον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας αφού έσπειραν χιλιάδες στρέμματα γης με βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου, με τα γνωστά επακόλουθα για το περιβάλλον των Βαλκανίων.
Είναι λοιπόν οι Πράσινοι κίνημα της ρήξης, η ένα κίνημα πλήρως ενσωματωμένο με το σύστημα;
ΘΕΜΗΣ ΣΟΥΛΑΝΤΙΚΑΣ
Ευ. Σπινθάκης Said,
κ. Σουλαντίκα
Η πράσινη οικονομία δεν είναι ξεκομμένη από την πολιτική. Ας μιλήσουμε με παραδείγματα. Αν σήμερα οι 14 δήμοι του νομού αποφάσιζαν (δηλ. είχαν την πολιτική βούληση) να ενταχθούν σε όλα τα συστήματα ανακύκλωσης, θα είχαμε δημιουργήσει 100 νέες θέσεις εργασίας. Αν υπήρχε η πολιτική βούληση, αντί για επιδόματα θέρμανσης και απαλλαγές του φόρου ταξινόμησης αυτοκινήτων (που επιβαρύνουν την κλιματική αλλαγή) να δίδονται επιδόματα μόνωσης θα βελτιώναμε τις κατοικίες μας, θα δημιουργούσαμε απασχόληση και θα αντιμετωπίζαμε την κλιματική αλλαγή. Φανταστείτε τι θα μπορούσαμε να πετύχουμε με τα 28 δις που θέλει να χαρίσει η κυβέρνηση στις τράπεζες.! Δεν θεωρητικολογώ. Μιλώ για πράγματα που έχουν γίνει σε άλλες χώρες ενώ εδώ μας φαίνονται δύσκολα. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν σήμερα. Δεν μπορούμε να περιμένουμε, να αλλάξουν τα καθεστώτα, η κλιματική αλλαγή καραδοκεί και η ποιότητα ζωής επιδεινώνεται. Πρέπει να θέσουμε στους πολίτες το ερώτημα γιατί άραγε δεν αλλάζουν οι πολιτικές, ποια συμφέροντα άραγε εξυπηρετεί η επιδότηση της αυτοκίνησης, δηλ της πετρελαιοβιομηχανίας που καταστρέφει το περιβάλλον και δημιουργεί τους πολέμους στην Μ. Ανατολή.
Δεν αναφέρατε με ποιους πρέπει να γίνουν ρήξεις. Ασφαλώς και χρειαζόμαστε και ρήξεις τις οποίες εμείς θα τοποθετούσαμε (εκτός των παραπάνω) και στην προσπάθεια των πολιτών να αλλάξουμε πρώτα οι ίδιοι, ώστε να αλλάξουμε και οι πολιτικές. «ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ». Ποιο είναι άραγε το οικολογικό αποτύπωμα του καθενός μας? Δεν συμφωνούμε στο «όλα ή τίποτα». Το δίλημμα που θέτουμε εμείς είναι πως ο πολίτης πρέπει να ενεργοποιηθεί για να αλλάξει μικροπεριβάλλον, και την καταναλωτική του συμπεριφορά ώστε να υπάρξει πίεση και στις κυβερνήσεις..
Πρόβλημα με τα κέρδη ή τα υπερκέρδη είναι νομίζω ψευτοδίλημμα, που ξεχνά να θέσει αν η κάθε επένδυση, ρυπαίνει το περιβάλλον, αυξάνει την φτώχεια και τις κοινωνικές ανισότητες και άρα υπονομεύει και τον πλανήτη και σπέρνει δυστυχία στον κόσμο.
Για το πολυσυζητημένο ζήτημα Φίσερ, έχω να παρατηρήσω τα εξής.
• Τα 23 από τα 27 πράσινα κόμματα, και οι έλληνες πράσινοι, αποδοκίμασαν τον Φίσερ τότε.
• Το Ευρ. Πράσινο Κόμμα δεν είναι Κομιντέρν και ο Φίσερ δεν είναι Πάπας αρχηγός μας.
• Ξεχνάμε όμως πως όλα τα κόμματα του ελληνικού πολιτικού φάσματος, ανέχθηκαν αν δεν ενθάρρυναν την πολιτική Μιλόσεβιτς εναντίον όλων των λαών της Γιουγκοσλαβίας. Ίσως θα θυμάστε πως εκείνη την θλιβερή εποχή, ελάχιστοι αναφέρονταν στις βαρβαρότητες του καθεστώτος Μιλόσεβιτς, μεταξύ αυτών και οι οικολόγοι. Ποιος θα μιλήσει άραγε για την επαίσχυντη αυτή στάση των ελληνικών κομμάτων και τι θα λέγαμε σήμερα στους μουσουλμάνους που σφαγιάστηκαν από τον Μιλόσεβιτς?
Ύστερα, αν θέλαμε να αποτιμήσουμε την συμβολή των οι γερμανών πράσινων θα έπρεπε να διδαχθούμε πολλά και εμείς στην Ελλάδα, για το πώς ένα κόμμα ενώ είναι μικρό, μπορεί να μπολιάσει θετικά μια ολόκληρη κοινωνία και οικονομία. Οι γερμανοί πράσινοι δεν διεκδίκησαν την αυτοδυναμία για να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους. Εδώ και 30 χρόνια αλλάζουν καθημερινά την γερμανική κοινωνία.
Νομίζω ανέλυσα παραπάνω τι εννοούμε ρήξεις. Ωστόσο σκέφτομαι πως σήμερα στην Ελλάδα χρειαζόμαστε και συγκλίσεις, το ερώτημα είναι με ποιους, ποιες συγκλίσεις και με ποιους όρους. Αυτό αναμένει σήμερα από εμάς, ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος. Δεν θα διαφωνήσετε μαζί μου πως το πολιτικό παιχνίδι ανοίγει και αποκτά επιτέλους ενδιαφέρον, αρκεί βέβαια να υπερψηφιστούν οι Οικολόγοι Πράσινοι και να ανατραπεί το σημερινό πολιτικό σκηνικό.
Σας ευχαριστώ γιατί μου δόσατε την ευκαιρία να δευκρινήσω τις απόψεις μας και σας περιμένω στο πάρτυ μας σήμερα Σαββάτο ώρα22,00 στην δημοτική αγορά μπαρ FIN.
Φιλικά
Ευ. Σπινθάκης
Posted on 30 Μαΐου 2009 στις 9:40 π.μ.