Είναι πολύ πικρό να έχεις διανύσει τα 2/3 της θητείας σου, διαπιστώνοντας διαρκώς ότι για άλλη μια φορά η διοικητική επιτροπή και ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου παίζουν το ίδιο έργο με κάθε κομματικό «κινηματογράφο», το έργο της αιχμαλωσίας του θεσμού στην λογική των δικών μας ανθρώπων.
Το σενάριο όπως συμβαίνει σε ταινίες τέτοιου ...κομματικού ύφους και ήθους είναι πάντα το ίδιο. Ο άπειρος, απροστάτευτος κομματικά και εμπερίστατος επιχειρηματικά επαγγελματίας, εξωθείται στην εκπόρνευση της οικονομικής του επιβίωσης, με αντάλλαγμα μια θέση στον ευρύτερο τομέα επιλογών, σε αναθέσεις και αναλήψεις έργου. Το τίμημα είναι δυστυχώς βαρύτατο. Χρόνια θα περάσει αυτός και όλο του το «σόι» στην λίστα των εξαρτημένων, οι οποίοι συνεχώς θα υποχρεούνται να τους προσφέρουν πολιτικά ανταλλάγματα και όταν ο "οίκος" θα κινδυνεύει να αλλάξει «αφεντικά» εκείνοι θα τον καλούν με το δάχτυλο.
Οι νυν με τα σκούρα τους κοστούμια, θα εκτοξεύουν με μανία τα βέλη τους σε κάθε περίπτωση αμφισβήτησης, της σκηνής που προβάλει την αληθοφάνεια της εικονικής τους πραγματικότητας, μέχρι τη στιγμή της επόμενης πράξης του έργου. Το σκηνικό θα είναι άλλο μεν, όμως το έργο πάντα το ίδιο, κομματικό και βαμμένο.
Φέτος πάλι οι σκουροκουστουμάτοι με το χαμόγελο και την υποκριτική ευγένεια του ευνούχου υπηρέτη, σου προσέφεραν “άρτο και θεάματα”. Σου ‘καναν πάλι νόημα με το δάχτυλο, να ακολουθήσεις χωρίς αντίρρηση την ατέρμονη επικοινωνιακή αυταρέσκεια τους.
Η κρίση και το οικονομικό αδιέξοδο για πολλούς, από ένστικτο σου έλεγε ‘Φύγε μακριά μην τους πιστεύεις, μην τους ακούς, θα σε αποπλανήσουν, θα σε ανακατέψουν και στο τέλος θα σε αφήσουν μόνο απροστάτευτο και παγιδευμένο στα έξοδα και τις δαπάνες προβολής, σκλάβο στο παζάρι του ελεύθερου ανταγωνισμού, της μονόπλευρης οικειοποίησης ωφελημάτων.
Πάλεψες και αγωνίστηκες με όλες σου τις δυνάμεις, είχες το θάρρος του ρίσκου ξανά, με το
διακύβευμα για σένα να διαχειριστείς το μεγάλο κόστος, την επαφή με τον πελάτη, τον σωστό προωθητικό σχεδιασμό, έτοιμος εκεί πίσω από την μελαμίνη και το άψυχο μέταλλο να τα καταφέρεις και να σταθείς με αξιοπρέπεια, αναγκασμένος να ανέχεσαι την κομματική τους εκμετάλλευση.
Είναι σκληρά τα λόγια, αλλά πώς θα μπορούσαν να μην είναι αφού σκληρή και πρόστυχη είναι η διαπραγμάτευση τους, για την όποια δράση με αυτά τα στενά κομματικά κριτήρια. Δεν κάνουν τίποτα αν δεν κοσκινίσουν τα διαφορετικά, τα ετερογενή, τα αντίθετα, αυτά που δεν έχουν κάτι να δώσουν στο καλάθι των υμετέρων. Είναι σαν αυτούς που διατυμπανίζουν στην αρχή ανεξαρτησία και ουδετερότητα και μόλις πιάσουν στα δίχτυα τους την Εξουσία, την κλειδώνουν, της παίρνουν τα κλειδιά και αφού κάνουν την δουλειά τους, την βγάζουν στο “κλαρί” για τον επόμενο της κάστας, αυτόν που θα συνεχίσει υπηρεσίες που εξασφαλίζουν το μέλλον τους και την κομματική τους υπόσταση.

Φτάνει πια
Δεν μπορεί να επικρατήσει για πολύ ακόμη αυτή η προστυχιά και εκμετάλλευση του φορέα από τους Άρχοντες του κομματικού trafficking.
Μας εξοργίσατε κύριοι του τίτλου, της επιγραφής και της καρέκλας. Μας πείσατε ότι δεν παράγετε έργο αλλά ούτε καν λόγο ουσιαστικό, για να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα προβλήματα της εποχής. Μπουχτίσαμε από τα προϊόντα της καλοπέρασης σας, της εικονικής πραγματικότητας και τις ακαθαρσίες της κάστας επιτροπών, που ως μοναδικό σκοπό έχουν, την κομματική αιχμαλωσία.
Σταματήστε κύριοι να κλωνοποιείτε την αλαζονεία, τον αυταρχισμό, την επιβολή μιας πραγματικότητας που εμποδίζει την δημιουργία, ………ξεπεραστήκατε…. .

Χρήστος Ντούσικος
Μέλος Δ.Σ. του Επιμελητηρίου Κορινθίας