Ένα ταξίδι επιστροφής στα όνειρα που χάθηκαν, απόγευμα μιας Κυριακής όπου αναβλήθηκαν οι αφίξεις στον αεροδιάδρομο των οραμάτων.
Ένα ταξίδι επιστροφής σε μια κρύα Δευτέρα στην προβλήτα, πρωϊ καθώς το πλοίο «Πατρίς» στέκεται βουβό και μελαγχολικό απέναντι στην οικογένεια που ήρθε να αποχαιρετίσει το γιο, τον πατέρα, τον αδερφό όλους, σ’ ένα πρόσωπο, σ’ ένα δάκρυ, σ’ ένα γιατί που δεν θέλησε να απαντηθεί, σ’ ένα δρόμο που δεν έχει γυρισμό και το ξέρει και το ξέρουν, όχι γιατί δεν υπάρχει αλλά γιατί είναιν μακριά και το μακριά είναι σαν το θάνατο, σαν το δάκρυ που δεν γυρίζει πίσω απ’ όπου κύλησε.
Ένα ταξίδι επιστροφής στο χρόνο που σταμάτησε για να κατεβάσει τους ταξιδιώτες μιας νιότης που έφυγε, που άργησε να’ ρθει όπως οι αφιλόξενοι έρωτες στα κόκκινα φανάρια.
Ένα ταξίδι επιστροφής στα χρόνια που πέρασαν μέσα από τα παράθυρα της αμαξοστοιχίας με προορισμό το Μόναχο, το Βέλγιο γ’ θέση, καθώς ο θάνατος και η ζωή εναλλάσσεται σε ρόλους και θέσεις, όπου η δύναμη αντιπαλεύει την αδυναμία των κινήσεων, οι σιωπηλές λέξεις κυριαρχούν κάτω από την πανσέληνο του Αυγούστου και τα όσα έχουν ειπωθεί (εν ίδη εξαγγελιών) σαν Ερινύες γυρίζουν απειλητικά για να πάρουν βίαια τα όσα απέμειναν στα γερασμένα πρόσωπα. Όχι Δημήτρη, όχι Κατερίνα, δεν σας ξεχάσαμε στα μνήματά σας, η ημερομηνία σε σταυρό δεν υποδηλώνει μονάχα το τέλος, μα και την αρχή της δικής σας παρουσίας στις ζωές των άλλων. Είναι ο χρόνος που πολλαπλασιάστηκε, θέριεψε, ζει σαν φως, ξορκίζοντας τη σκιά, την θλίψη, την απόγνωση, την φρίκη, το χώμα που γίνεται αιτία για ν’ ανθίσει και φέτος ένα λουλούδι, το λουλούδι της καρδιάς, της δικής μας καρδιάς που σώπασε κάποιο απόγευμα Κυριακής όπου αναβλήθηκαν οι αφίξεις στον αεροδιάδρομο των οραμάτων, 3 παρά τέταρτο καθώς χαμήλωναν τα βλέμματα, σώπαιναν οι φωνές των παιδιών, έκλειναν ερμητικά τα παράθυρα των σπιτιών και οι «κατακτητές» εισέβαλαν στην πόλη, στην άδεια πόλη των νεκρών της απόγνωσης. Ο τελευταίοςφ προορισμός στη Σπιναλόγκα ήταν και η τελευταία πράξη του δράματος. Όλα μα όλα ήταν μια αιτία ζωής σ’ έναν κόσμο που έμαθε να υπάρχει ως αιτία θανάτου.

Αριστοτέλης Γ. Καλλής
Πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου Νεμέας