Μπορεί να μην τα κατάφερε ως αρχηγός της αντιπολίτευσης αλλά ο Βλάσσης Αλογογιάννης αφήνει πίσω του μία τεράστια παρακαταθήκη. Ενωσε τον χώρο του με την πρωτοβουλία που πήρε και οδήγησε Ξυλόκαστρο και Δερβένι σε μία μοναδικό για την Κορινθία αυτοδιοικητικό πείραμα. Η κοινωνία θα επιλέξει δημοκρατικά και χωρίς αποκλεισμούς τον υποψήφιο και όχι οι καρεκλοκένταυροι του κόμματος...!

Αφησαν τα κομματικά παιχνίδια έξω απο την αυτοδιοίκηση στο Ξυλόκαστρο και ενεργοποίησαν την ίδια την κοινωνία.Αυτό είναι πραγματικά μετακομματική κίνηση και λογική. Θα αποφασίσουν μόνοι για τον υποψήφιο..!

Tο Ξυλόκαστρο διδάσκει αυτοδιοικητικό ήθος αυτή την εποχή σε ολόκληρη την Κορινθία αλλά και στα δύο μεγάλα κόμματα που είναι σε πλήρη ανυποληψία απο όσα έχουν συμβεί στην χώρα.
Για να μην μπερδευτούμε και να μην παρεξηγηθούμε, η αντιπολίτευση του Ξυλοκάστρου διδάσκει αυτοδιοικητικό ήθος.
Μια αντιπολίτευση που μέχρι πρόσφατα ήταν ανύπαρκτη και πολιτικά ανυπόληπτη, προχώρησε σε μια εντυπωσιακή, βαθιά πολιτική και δημοκρατική κίνηση.
Ο κ. Βλάσης Αλογογιάννης, επικεφαλής της μειοψηφίας του Ξυλοκάστρου, τον οποίο είναι αλήθεια ότι κατά καιρούς έχουμε κριτικάρει πολύ έντονα, κατάφερε πριν από δύο μήνες να μαζέψει σε ένα ξενοδοχείο τόσο τους συμβούλους του δικού του συνδυασμού, όσο και τους συμβούλους από την αντιπολίτευση του Δήμου Δερβενίου και να τους βάλει να μιλήσουν στο ίδιο τραπέζι για το κοινό τους μέλλον.
Στη συνάντηση αυτή είχαν προσκληθεί και πήραν μέρος και στελέχη τα οποία είχαν δηλώσει την πρόθεσή τους με τον ένα ή άλλο τρόπο, ότι θα είναι υποψήφιοι Δήμαρχοι ή το όνομά τους ακουγόταν για μια τέτοια προοπτική.

Πρωτόγνωρο..!
Στην πρώτη αυτή συνάντηση επικράτησε ένα κλίμα σοβαρότητας το οποίο μετεξελίχθηκε σε κλίμα ενότητας στην αμέσως επόμενη συνάντηση που έγινε στο θέατρο Άγγελος Σικελιανός.
Παρά το γεγονός ότι είχαν σοβαρές μεταξύ τους αντιθέσεις, κατάφεραν να μιλήσουν δημοκρατικά.
Είδαμε λοιπόν από την πρώτη κιόλας φορά τον Τάκη Σκούρα να μην ανταλλάσσει μεν καλημέρα με τον Κώστα Κλωνή, αλλά να κάθονται στο ίδιο τραπέζι και να συνομιλούν για το μέλλον της περιοχής.
Και στο Ξυλόκαστρο υπήρχαν αντιθέσεις και φιλοδοξίες που εξακολουθούν να υπάρχουν.
Όπως συμβαίνει στην Κόρινθο με τους κ.κ. Λούμπα, Γιώτη και Παπαφωτίου, όπως συμβαίνει στο Λουτράκι με τους κ.κ. Παύλου, Πετρίτση και Μαρία Πρωτόπαππα… με την διαφορά όμως ότι οι Ξυλοκαστρίτες έβαλαν τις αντιθέσεις αυτές στην ίδια την κοινωνία και δεν κήρυξαν καουμπόικο πόλεμο.
Λέμε και στην αρχή ότι το Ξυλόκαστρο διδάσκει πολιτικό πολιτισμό και αυτοδιοικητικό ήθος γιατί το διαπιστώσαμε στη συνάντηση που έγινε στο θέατρο Άγγελος Σικελιανός.
Ένα θέατρο κατάμεστο με κόσμο μέχρι έξω, από το Ξυλόκαστρο και το Δερβένι, ένα ακροατήριο που έβγαζε δήμαρχο και όμως εκεί όλοι οι υποψήφιοι αυτή τη φορά επισήμως και ο κ. Σκούρας, αποφάσισαν να κάνουν κάτι πολύ απλό και πρωτόγνωρο.
Να αφήσουν τον κόσμο να επιλέξει ποιόν θέλει να ηγηθεί ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης στην περιοχή. Αποφάσισαν να στήσουν κάλπη και στους δύο Δήμους, αλλά και να σεβαστούν όλοι το αποτέλεσμα.
Η ενέργεια αυτή γίνεται ακόμα σημαντικότερη αν αναλογιστεί κανείς ότι στο Ξυλόκαστρο η παρουσία του Σκούρα δεν είναι απλά καταλυτική, αλλά ισοπεδωτική.
Κι όμως, ο πρώην δήμαρχος ήταν ο πρώτος που αποδέχτηκε και ζήτησε να επιλεγεί μέσα από τον λαό και όχι από τους παράγοντες.
Αυτό είναι το αυτοδιοικητικό μεγαλείο.
Ακόμα και ο Τάκης Σκούρας δεσμεύτηκε μπροστά σε τόσο κόσμο ότι θα σεβαστεί απόλυτα το αποτέλεσμα της κάλπης και αν χάσει θα είναι υποψήφιος σε όποιον κερδίσει.
Οι Ξυλοκαστρίτες και οι Δερβενιώτες κατάφεραν στην πράξη και όχι στα λόγια αυτοικανοποιούμενοι να φέρουν την μετακομματική εποχή.
Με την απόφασή τους αυτή δεν επέτρεψαν στο κόμμα να κάνει παιχνίδια και παρεμβάσεις.
Η τοπική κοινωνία στην κυριολεξία θα αποφασίσει μόνη της.
Και το μεγάλο μήνυμα είναι οτι έβαλαν την κοινωνία συμμέτοχη αλλά και συνένοχη για το μέλλον.
Κατάφεραν το ιδεατό στην αυτοδιοίκηση και στην πράξη έδειξαν οτι σέβονται τους συμπατριώτες τους και έχουν σχέση συνεργασίας μαζί τους.