Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, ο πιο γνωστός «Ντομινίκ» που είχε έρθει στην Ελλάδα και είχε γίνει πάταγος για την άφιξή του, ήταν ο Ντομινίκ Γουίλκινς, ένας από τους μύθους του NBA. Ο Γουίλκινς είχε έρθει στον Παναθηναϊκό το 1995, ανοίγοντας την πόρτα της Ευρώπης στους μεγάλους παίχτες του NBA που τότε για το ευρωπαϊκό μπάσκετ ήταν απαγορευμένος καρπός. Σήκωσε το ευρωπαϊκό με τον Παναθηναϊκό στο Παρίσι και ανακηρύχθηκε MVP εκείνου του final-four. Πέρα από το κοινό χρώμα του ΠΑΟ και του ΠΑΣΟΚ, το πράσινο, και το κοινό όνομα «Ντομινίκ», τίποτα άλλο δεν συνδέει τους Γουίλκινς και Στρος-Καν. Άντε και ο τίτλος του MVP … Γιατί και ο Στρος Καν ήταν ο πολυτιμότερος παίχτης στη Βουλή την περασμένη εβδομάδα …
Πριν τον Αη-Βασίλη … ο Ντομινίκ !
Ο Δεκέμβριος είναι ο μήνας των Χριστουγέννων, τα παιδάκια φτιάχνουν τις κάρτες με τις επιθυμίες τους και περιμένουν με αγωνία να κατέβει από την καμινάδα ο Αϊ-Βασίλης για να αφήσει τα δώρα κάτω από το δένδρο. Τη φετινή έκπληξη τη χάλασε ο Στρος-Καν και όχι μόνο τη χάλασε, αλλά είχε και δυσανάλογες τιμές σε σχέση με τον Άγιο των παιδιών. Κόκκινο χαλί του στρώθηκε και ήρθε με όλες τις τιμές. Οι πόρτες της Βουλής άνοιξαν διάπλατα για να τον υποδεχθούν και να απευθύνει το μήνυμά του στον ελληνικό λαό. Σα να μην έφταναν όλα αυτά, την Πέμπτη με τις ίδιες τιμές κατέφθασε στην Ελλάδα και το ξωτικό του Στρος-Καν, ο Όλι Ρεν για να απολαύσει και εκείνος τις τιμές του υπόδουλου στο ΔΝΤ, ελληνικού κράτους …
Jumbo το αγγούρι
Τα παιδάκια προσμένουν τον Άγιο από την καμινάδα, οι γονείς όμως έφαγαν την κεραμίδα τους από την τηλεόραση. Ο Santa Ντομινίκ μίλησε από βήματος Βουλής σαν καπετάνιος προς τους δούλους που βαράνε κουπί. Μας χτύπησε την πλάτη που είμαστε όλοι «καλά παιδιά» και κάνουμε θυσίες, μας είπε ότι αν δεν ήταν αυτός θα μας έτρωγε το «Κράκεν» και ούτε λίγο ούτε πολύ μας είπε να λέμε και «Δόξα τω ΔΝΤ!». Κάγκελο έμειναν οι γονείς από τη διάλεξη του Ντομινίκ, όταν ανακοίνωσε ότι τα χειρότερα έρχονται … Και εκεί που άκουγαν τις διαφημίσεις του Jumbo για το τζάμπα, τους ήρθε κόλπος βλέποντας τα παιδιά να γλυκοκοιτάζουν τις διαφημίσεις με τα νέα παιχνίδια. Όχι μόνο jumbo το αγγούρι, αλλά και επιμηκυμένο …
Κάτι θυμίζουν αυτά τα … «γιατρικά»
Αποσβολωμένοι οι πολίτες παρακολούθησαν την ομιλία του «ύπατου αρμοστή» του ΔΝΤ στη Βουλή. Πάνω στον οίστρο του, ο Saint Ντομινίκ, άρχισε να μιλάει για φάρμακα και γιατρούς, για διαπιστώσεις περί ασθενούς και κάτι τέτοια γιατρόλογα … Σηκώθηκε η τρίχα σε πολύ κόσμο που έβλεπε τηλεόραση. Βλέπετε, οι ασπρόμαυρες εικόνες με τα παλαμάκια και εκείνη τη φωνή που έλεγε «Παρακαλώ, παρακαλώ !», η ρητορική περί χειρουργικής κλίνης και ασθενούς που πρέπει αν μπει σε γύψο, δεν έχουν φύγει από το μυαλό των Ελλήνων … Ανέσυραν μαύρες αναμνήσεις τα «γιατρικά» του Ντομινίκ …
Η τέχνη της εικόνας
Αυτός ο Ντομινίκ Στρος – Καν είναι πολύ καλά δουλεμένη φιγούρα. Έχει αυτό το παρουσιαστικό του παππούλη που σε κάνει να τον αγαπήσεις, με τα άσπρα μαλλάκια και τα μαύρα φρύδια που σηκώνονται στη ροή του λόγου, εκπέμποντας ένα αφοπλιστικό κλίμα ειλικρίνειας και συμπόνιας … Φόραγε ένα «ριχτό» γκρι κουστουμάκι με μια πουά μπορντώ γραβατούλα, μόνο το γιασεμάκι στο πέτο του έλειπε. Σαν τα περήφανα, γλυκά παππούδια που βλέπουμε Κυριακή πρωί στην εκκλησία ήταν ο πούστης … Αλλά εκείνο το στόμα του, έβγαζε φλόγες. Κάθε ατάκα του ήταν μαχαιριά στην καρδιά. Ειδικά όταν άρχισε να μιλά για μισθούς και ημερομίσθια, μεταβαλλόταν ξαφνικά σε ανηλεή Πέρση σατράπη. Η τέχνη της εικόνας σε όλο της το μεγαλείο …
Στενό κουστούμι για εμάς
Φαρδύ κουστούμι φόραγε ο Saint Ντομινίκ, ευάερο, άνετο, ευκίνητο. Για όλους εμάς όμως στο σακούλι του είχε ένα κουστούμι στενό σαν αυτές τις λαστιχένιες φόρμες που φοράνε οι δύτες στα ντοκιμαντέρ του Κουστώ. Μαζί με τη φόρμα – δώρο, μας είχε και μια πέτρα για τον καθένα, να τη βάλουμε στο λαιμό και να φουντάρουμε. Εκ νέου περικοπές στους μισθούς, ελαστικά ωράρια, περισσότερες ημερήσιες ώρες δουλειάς με λιγότερο μεροκάματο, ξανά άνοιγμα του ασφαλιστικού και για κερασάκι πέταγε συνέχεια και τη λέξη «ανταγωνιστικότητα». Εδώ τίθεται ένα θέμα που πρέπει να το καταλάβουμε καλά, να μας το ξεκαθαρίσει και η κυβέρνηση αν έχει την καλοσύνη. Για να γίνουμε ανταγωνιστικοί πρέπει να εξαθλιωθούμε τελείως ; Να παίρνουμε μισθούς σαν αυτούς που παίρνουν στις Φιλιππίνες ; Γιατί τότε δεν είναι οι Φιλιππίνες πρότυπο ανάπτυξης ; Για να μη μιλήσουμε για το βιομηχανικό αλβανικό πρότυπο του Χότζα …
Και έστω ότι πέφτουν οι μισθοί
Ας κάνουμε και μια υπόθεση εργασίας. Ας υποθέσουμε ότι πέφτουν και άλλο, πολύ περισσότερο, οι μισθοί και τα μεροκάματα στην Ελλάδα. Οι τιμές των προϊόντων θα πέσουν ; Η Ελλάδα μέσα σε αυτή την τραγική της κρίση, παραμένει μια από τις ακριβότερες χώρες στην Ευρώπη, ενώ καμία τιμή δεν πέφτει. Όλα ανεβαίνουν και συνεχώς αυξάνονται. Είμαστε κατά κάποιο τρόπο χρεοκοπημένοι και έχουμε πληθωρισμό ! Ακόμα και τα βασικά αγαθά ανεβαίνουν συνεχώς. Δεν συζητάμε για λογαριασμούς. Αυτό δεν μας το εξήγησε ο Saint Ντομινίκ.
Το λάθος του Σαμαρά
Κακώς ο Σαμαράς πήρε όλη του την κουστωδία και τους συμβούλους του στη συνάντηση με τον Στρος – Καν. Ακόμα χειρότερα έπραξε που κάθισε να του εξηγήσει και να «απολογηθεί» για το γεγονός ότι καταψήφισε το μνημόνιο. Κάτι τύποι σαν το Ντομινίκ όταν ακούνε πολλά λόγια και προλόγους βρίσκονται στο φυσικό τους περιβάλλον. Τέτοια θέλουν για να ξεκινήσουν και αυτοί να ξεδιπλώνουν τη γλωσσάρα τους και να λένε διάφορες ποιητικές συλλογές με σήμα τη γαλότσα. Απλά τα πράγματα κε Σαμαρά. Όπως ήρθε η τρόικα και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, έπρεπε να λέγατε του Ντομινίκ να καθίσει ένα μήνα εδώ και να προσπαθήσει να ζήσει με τα 350 ευρώ/μήνα της σύνταξης. Να τον βλέπαμε τότε τον «γιατρό» τι θα έκανε …
Και νουθεσίες ο Saint Ντομινίκ
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Ντομινίκ προχώρησε και σε πολιτικές νουθεσίες. Από τη μια τα έχωσε στο ΠΑΣΟΚ γιατί άργησε να προσφύγει στο ΔΝΤ για να ζητήσει βοήθεια και από την άλλη τα έχωσε στη ΝΔ επειδή δεν προσφέρει συναίνεση και δεν ψήφισε το μνημόνιο. Σε μια παροιμιώδη στιγμή αφέλειας, μάλιστα, ζήτησε να του πουν ποια είναι η εναλλακτική λύση που προτείνουν, χωρίς όμως να δώσει τον ανάλογο χρόνο για να του απαντήσουν. Με λίγα λόγια το ερώτημα ήταν ρητορικό. Οι άνθρωποι αυτοί θεωρούν τους εαυτούς τους αυθεντίες, αλάνθαστους, αναμφισβήτητους. Δεν μας λένε όμως γιατί όπου και αν πήγαν τους έδιωξαν κλοτσηδόν, όπως και δεν μας λένε για ποιο λόγο θεωρούν την Ελλάδα ως το πιο επιτυχημένο τους πείραμα … Μάλλον δεν βρήκαν αλλού τόσο καλούς μαλάκες …
Έλα Γιώργο … μπανάνα !
Σε όλη αυτή την ιστορία, όπως θα διαπιστώσατε και από τις τηλεοράσεις, ο μεγάλος απών ήταν ο πρωθυπουργός της χώρας ! Ο Ντομινίκ μονοπώλησε το ενδιαφέρον και φυσικά ο Παπανδρέου δεν διεκδίκησε ούτε καν να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Με συμπεριφορά μαθητή που δέχεται τα «μπράβο» του δασκάλου μετά την τιμωρία, έδωσε την αίσθηση ενός ανθρώπου που απλώς διοικεί το κρατίδιο του ΔΝΤ. Κάτι σαν Γενικός Διευθυντής που έχει δίπλα του ένα στυλό και υπογράφει ό,τι του φέρουν μπροστά του τα μανατζέρια. Φαίνεται του αρέσει πολύ ο ρόλος και αν ισχύουν και τα όσα λέγονται για το επόμενο βήμα της διαδρομής του, μάλλον κάνει προπόνηση για αντίστοιχη θέση που θα έχει πολύ στοχασμό, υπογραφές και γενικότητες … Τζάμπα μπήκε στους 100 σκεπτόμενους του πλανήτη ; Τι σκατά να σκέφτονται άραγε οι άλλοι 99 ;
Από τη "ΣΦΗΚΑ" της Κυριακής 12 Δεκεμβρίου
Στήλη Ευχήνορας
0 Response to "Ο Ντομινίκ Γουίλκινς και ο Στρος-Καν ! - Από τη "ΣΦΗΚΑ" της Κυριακής 12/12 - Ευχήνορας"