Μεγάλες συγκεντρώσεις ολικού, αλλά και εξασθενούς χρωμίου, εντοπίστηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο, στο ρέμα «Μαύρη Ώρα», που ξεκινά από τις βόρειες περιοχές του Ασπροπύργου και καταλήγει στον Σκαραμαγκά. Είναι η ίδια ουσία που θεωρείται υπεύθυνη για τη θανάτωση κάθε μορφής ζωής στον Ασωπό ποταμό και την εκτόξευση των ποσοστών καρκίνου στα Οινόφυτα και σ άλλα χωριά της Βοιωτίας.Το υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) ανακοίνωσε τον προηγούμενο μήνα, την εκπόνηση «Ειδικού Επιχειρησιακού Προγράμματος για τη Δυτική Αττική», ώστε να αντιμετωπιστεί η μόλυνση στην περιοχή. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εντοπισμό ρυπασμένων εδαφών και των πηγών παραγωγής επικίνδυνων αποβλήτων. Επίσης τη συλλογή και μεταφορά των αποβλήτων, απομάκρυνση των μπαζών και αποκατάσταση του τοπίου.
Όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η ειδική γραμματέας Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Μαργαρίτα Καραβασίλη: «η ρύπανση από τα επικίνδυνα απόβλητα και βαρέα μέταλλα, όπως το εξασθενές χρώμιο, είναι εδώ και πολλά χρόνια πρόβλημα. Τώρα εξασφαλίσαμε πόρους για να δώσουμε μία πιο ολοκληρωμένη λύση. Έχουν εντατικοποιηθεί και οι έλεγχοι. Το πρόβλημα είναι ότι οι βιομηχανίες δεν επεξεργάζονται τα επικίνδυνα απόβλητα και δεν τα στέλνουν στο εξωτερικό. Τα κρατούν στις εγκαταστάσεις τους, μένουν εκεί και περνούν στον υδροφόρο ορίζοντα».
Ο Ασπρόπυργος, όπως και η ευρύτερη περιοχή του Θριάσιου Πεδίου (Ασπρόπυργος, Ελευσίνα, Μάνδρα, Μαγούλα) είναι από τις πιο υποβαθμισμένες στην Ελλάδα. Στην περιοχή του Θριάσιου είναι εγκατεστημένες 670 βιομηχανικές μονάδες, το 40% της βιομηχανίας της χώρας, εκ των οποίων: τρία διυλιστήρια, δύο χαλυβουργεία, δύο τσιμεντοβιομηχανίες, μία βιομηχανία πυρομαχικών, εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διακίνησης προϊόντων πετρελαίου, τρεις μονάδες αναγέννησης ορυκτελαίων, μία χαρτοβιομηχανία, πολλές χημικές βιομηχανίες, βιομηχανίες και βιοτεχνίες πλαστικών - ελαστικών, λατομεία και πολλές μικρότερες μονάδες.
Η περιβαλλοντική επιβάρυνση του Θριάσιου αφορά ολόκληρη την Αττική, γιατί οι ρύποι της Ελευσίνας μεταφέρονται, μέσω του αέρα και των νερών, σε όλο το λεκανοπέδιο όπου εκεί αθροίζονται με τους αστικούς ρύπους και τους ρύπους που προέρχονται από τα υπόλοιπα γειτονικά βιομηχανικά κέντρα.
Το μέλος της Επιτροπής Αγώνα για το Θριάσιο Πεδίο, Χρήστος Χρηστάκης, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «από το 1960 που ξεκίνησε η βιομηχανική δραστηριότητα στην περιοχή, στην αρχή υποφέραμε από ατμοσφαιρική ρύπανση, μετά προστέθηκε και η ρύπανση του κόλπου της Ελευσίνας και η ρύπανση των υπογείων υδάτων. Μία άλλη πηγή μόλυνσης αποτελεί η χωματερή των Άνω Λιοσίων, της οποίας τα στραγγίσματα έχουν φθάσει από το έδαφος στο υπέδαφος και στον κόλπο της Ελευσίνας».
Πηγή : ΑΠΕ-ΜΠΕ




















0 Response to "Μία "ανοιχτή πληγή" ρύπανσης"