Το µυστικό εναλλακτικό σχέδιο (plan B) της Γερµανίας για την κρίση χρέους και οι απόρρητες συζητήσεις που λαµβάνουν χώρα στον πυρήνα της κυβέρνησης για το ενδεχόµενο εγκατάλειψης της συµφωνίας της 21ης Ιουλίου διαµορφώνουν επικίνδυνες συνθήκες για την Ελλάδα.

Όπως γράφει το “Βήμα της Κυριακής”, τα συµφέροντα, τα κίνητρα και οι στόχοι της Αθήνας και του Βερολίνου, σε περίπτωση που κριθεί αναπόφευκτη η ευρεία αναδιάρθρωση του χρέους, δεν είναι βέβαιο ότι συµπίπτουν.


Αξιόπιστες πηγές εκτιµούν ότι η κυβέρνηση δεν έχει αντιληφθεί πως η διαχωριστική γραµµή ανάµεσα στην «ελεγχόµενη» και στην «ανεξέλεγκτη» χρεοκοπία και ανάµεσα στη «χρεοκοπία εντός» και στη «διολίσθηση εκτός» της ευρωζώνης είναι θολή και ακαθόριστη και ότι σε περίπτωση «απώλειας του ελέγχου» τα γεγονότα που θα «παραχθούν» δεν θα ευνοήσουν την Αθήνα. Παρ’ όλα αυτά, η συµφωνία της 21ης Ιουλίου παραµένει ενεργή και η υλοποίησή της, η οποία ακολουθεί την αργόσυρτη «ευρωπαϊκή τελετουργία», εξακολουθεί να θεωρείται από τις αγορές και τα κράτη η ασφαλέστερη επιλογή για την Ελλάδα και την ευρωζώνη.
Η Ελλάδα σε ξένα χέρια
- Όλη η περιουσία του δημοσίου, πλην Ακρόπολης, σε Ευρωπαϊκή εταιρεία!

Οι λανθασµένοι χειρισµοί στη διαπραγµάτευση µε την τρόικα αφαιρούν πολύτιµο χρόνο από την Ελλάδα, καταδικάζουν την κρατική µηχανή να λειτουργεί υπό συνθήκες «ελεγχόµενης ασφυξίας» και ενισχύουν την πεποίθηση διεθνώς ότι η χώρα, εφόσον αδυνατεί να εφαρµόσει ένα στοιχειώδες πρόγραµµα σταθεροποίησης, θα επιλέξει την έσχατη λύση της χρεοκοπίας. Ωστόσο η συµφωνία της 21ης Ιουλίου παραµένει ενεργή. Οι αγορές την επιθυµούν έναντι της χρεοκοπίας. Η ανταλλαγή οµολόγων (PSI) διασφαλίζει τους ιδιώτες δανειστές, αφού τα νέα οµόλογα που θα αποκτήσουν θα συνοδεύονται από µια ισχυρότερη (ευρωπαϊκή) εγγύηση.

Η περικοπή ύψους 21% της συµφωνίας συµφωνήθηκε έπειτα από διαπραγµατεύσεις πολλών εβδοµάδων και διαµόρφωσε τις συνθήκες για την «εθελοντική συµµετοχή» των δανειστών στο πρόγραµµα ανταλλαγής. Η συµφωνία της 21ης Ιουλίου είναι η µοναδική «ελεγχόµενη χρεοκοπία», αφού ο εθελοντικός χαρακτήρας της ανταλλαγής «επιτρέπει» τις απώλειες χωρίς να ενεργοποιεί τα ασφάλιστρα κινδύνου και χωρίς τα ελληνικά οµόλογα να καθίστανται ακατάλληλα ως ενέχυρα που καταθέτουν οι τράπεζες στην ΕΚΤ για την ανακύκλωση της ρευστότητας. Μεγαλύτερη περικοπή του δηµόσιου χρέους ακυρώνει τον εθελοντικό χαρακτήρα, ισοδυναµεί µε µη ελεγχόµενη χρεοκοπία και καταδικάζει σε χρεοκοπία και το τραπεζικό σύστηµα.

Η 21η Ιουλίου έβγαλε από το πεδίο των «απαγορευµένων πράξεων» την αναδιάρθρωση κρατικού χρέους στη ζώνη του ευρώ και λειτούργησε ως «καταλύτης» για την αύξηση των επιτοκίων δανεισµού κρατών και τραπεζών, αφού οι αγορές προεξόφλησαν µελλοντικές αναδιαρθρώσεις κρατικού και τραπεζικού χρέους και αποφάσισαν να προεισπράξουν το εκτιµώµενο κόστος. Αν η 21η Ιουλίου αντικατασταθεί από την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους κατά 50%, τότε οι διεθνείς πηγές των κεφαλαίων θα αναθεωρήσουν εκ νέου τις εκτιµήσεις τους για τη διακινδύνευση των τοποθετήσεων, θα εκτινάξουν τα spreads κρατών και τραπεζών και ενδέχεται να οδηγήσουν στο πάγωµα των διατραπεζικών αρτηριών δανεισµού και σε οξεία κρίση ρευστότητας, ανάλογη εκείνης του φθινοπώρου του 2008.

Η άλλη όψη του νοµίσµατος είναι ότι η συµφωνία της 21ης Ιουλίου θα υλοποιηθεί, αλλά το σκέλος της που αναφέρεται στην ανταλλαγή οµολόγων δεν είναι βέβαιο ότι θα προχωρήσει εγκαίρως. Η εξάπλωση της κρίσης µπορεί να αλλάξει τις προτεραιότητες του Προσωρινού Μηχανισµού, την ώρα που η διαδικασία ανταλλαγής είναι σύνθετη, πολύπλοκη και χρονοβόρος.
Αντιδράσεις: 
You can leave a response, or trackback from your own site.

0 Response to "Τα μυστικά σχέδια του Βερολίνου στα τραπέζια της Ουάσιγκτον"